Liera 5
5
1Bewoa dien Foot, wan du nom Hus Gottes jeist; un noda kjemst, om to hieren, es bäta, aus wan de Noaren Schlachtopfa brinjen: Dan see ha kjeene Erkjantnis, soo daut see Beeset doonen.
2Sie nich too schwind met dienem Mul, un dien Hoat saul sikj nich spooden, een Wuat ver Gott väatobrinjen; dan Gott es em Himmel, un du best oppe Ieed: Doarom sellen diene Wieed weinich sennen. 3Dan Dreem komen derch väl Beschaftjunk, un de Noa woat lud derch väl Wieed. 4Wan du Gott een Vespräakjen deist, soo siem nich, daut to betolen; dan hee haft kjeen Jefaulen aun de Noaren. Waut du vesprakjst, betol. 5Bäta, daut du nich vesprakjst, aus daut du vesprakjst un nich betolst. 6Lot dienem Mul nich, daut hee dien Fleesch sindich moakt; un saj nich ver däm Bootschofta Gottes, daut es een Veseenen jewast: Wuarom sull Gott sikj äwa diene Stemm oajren un daut Woakj diene Henj vedoawen? 7Dan bie väl Dreem un Wieed sent uk väl Eitelkjeite. Välmea fercht Gott.
8Wan du de Bedrekjung de Oame un däm Raup vom Rajcht un de Jerajchtichkjeit en däm Launt sitst, soo vewunda die nich äwa de Sach; dan een Huaga luat äwa däm Huagen, un een Hejchra äwa an. 9Oba een Kjennich, dee sikj däm Akabu hanjeft, es derchut een Väadeel fa een Launt.
10Wäa daut Jelt leeft, woat vom Jelt nich saut; un wäa daut Rikjtum leeft, haft kjeen Jewenst. Uk daut es Eitelkjeit.
11Wan daut Jelt sikj vemieet, soo vemieren sikj, dee doavon vetäaren; un waut fa Nutzen ha dise Ieejendeema, aus daut Aunseenen siene Uagen?
12De Schlop de Oabeida es seet, auf hee weinich ooda väl at; oba de Äwafluss vom Rikjen lat am nich schlopen.
13Daut jeft een schlemmet Iebel, daut ekj unjre Sonn jeseenen ha: Rikjtum, daut von disem Ieejendeema too sienem Onjlekj oppbewoat woat. 14Soon Rikjtum jeit derch irjent een Onjlekjsfaul veloaren; un haft hee eenen Sän jebuaren, soo es goa nuscht en siene Haunt. 15Soo aus hee ut däm Muttalief jekomen es, woat hee noaktich wada hangonen, aus hee jekomen es; un fa siene Mieej woat hee nich daut jerinjste doavon droagen kjeene. 16Un uk dit es een schlemmet Iebel: Gaunz soo aus hee jekomen es, aulsoo woat hee hangonen; un waut fa een Jewenst haft hee doavon, daut hee sikj en däm Wint bemieecht? 17Uk at hee aule siene Doag en Diestanis, un haft väl Oaja, Ontofräd un Lieden.
18Kjikj, waut es aus goot, waut ekj aus scheen jeseenen ha: Daut de eena at un drinkjt un Goodet sitt bie aul siene Mieej, met waut hee sikj bemieecht unja de Sonn, de Zol siene Läwensdoag, dee Gott am jejäft haft; dan daut es sien Deel. 19Uk es fa jiedrem Mensch, däm Gott Rikjtum un Jeeda jejäft, un däm hee de Macht jejäft haft doaräwa sikj too freien un sien Deel too nämen un sikj bie siene Mieej too freien, dan daut es eene Gow Gottes. Dan hee woat nich väl aun de Doag en sienem Läwen denkjen, dan Gott auntwuat opp de Freid en sienem Hoaten.
Currently Selected:
Liera 5: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Liera 5
5
1Bewoa dien Foot, wan du nom Hus Gottes jeist; un noda kjemst, om to hieren, es bäta, aus wan de Noaren Schlachtopfa brinjen: Dan see ha kjeene Erkjantnis, soo daut see Beeset doonen.
2Sie nich too schwind met dienem Mul, un dien Hoat saul sikj nich spooden, een Wuat ver Gott väatobrinjen; dan Gott es em Himmel, un du best oppe Ieed: Doarom sellen diene Wieed weinich sennen. 3Dan Dreem komen derch väl Beschaftjunk, un de Noa woat lud derch väl Wieed. 4Wan du Gott een Vespräakjen deist, soo siem nich, daut to betolen; dan hee haft kjeen Jefaulen aun de Noaren. Waut du vesprakjst, betol. 5Bäta, daut du nich vesprakjst, aus daut du vesprakjst un nich betolst. 6Lot dienem Mul nich, daut hee dien Fleesch sindich moakt; un saj nich ver däm Bootschofta Gottes, daut es een Veseenen jewast: Wuarom sull Gott sikj äwa diene Stemm oajren un daut Woakj diene Henj vedoawen? 7Dan bie väl Dreem un Wieed sent uk väl Eitelkjeite. Välmea fercht Gott.
8Wan du de Bedrekjung de Oame un däm Raup vom Rajcht un de Jerajchtichkjeit en däm Launt sitst, soo vewunda die nich äwa de Sach; dan een Huaga luat äwa däm Huagen, un een Hejchra äwa an. 9Oba een Kjennich, dee sikj däm Akabu hanjeft, es derchut een Väadeel fa een Launt.
10Wäa daut Jelt leeft, woat vom Jelt nich saut; un wäa daut Rikjtum leeft, haft kjeen Jewenst. Uk daut es Eitelkjeit.
11Wan daut Jelt sikj vemieet, soo vemieren sikj, dee doavon vetäaren; un waut fa Nutzen ha dise Ieejendeema, aus daut Aunseenen siene Uagen?
12De Schlop de Oabeida es seet, auf hee weinich ooda väl at; oba de Äwafluss vom Rikjen lat am nich schlopen.
13Daut jeft een schlemmet Iebel, daut ekj unjre Sonn jeseenen ha: Rikjtum, daut von disem Ieejendeema too sienem Onjlekj oppbewoat woat. 14Soon Rikjtum jeit derch irjent een Onjlekjsfaul veloaren; un haft hee eenen Sän jebuaren, soo es goa nuscht en siene Haunt. 15Soo aus hee ut däm Muttalief jekomen es, woat hee noaktich wada hangonen, aus hee jekomen es; un fa siene Mieej woat hee nich daut jerinjste doavon droagen kjeene. 16Un uk dit es een schlemmet Iebel: Gaunz soo aus hee jekomen es, aulsoo woat hee hangonen; un waut fa een Jewenst haft hee doavon, daut hee sikj en däm Wint bemieecht? 17Uk at hee aule siene Doag en Diestanis, un haft väl Oaja, Ontofräd un Lieden.
18Kjikj, waut es aus goot, waut ekj aus scheen jeseenen ha: Daut de eena at un drinkjt un Goodet sitt bie aul siene Mieej, met waut hee sikj bemieecht unja de Sonn, de Zol siene Läwensdoag, dee Gott am jejäft haft; dan daut es sien Deel. 19Uk es fa jiedrem Mensch, däm Gott Rikjtum un Jeeda jejäft, un däm hee de Macht jejäft haft doaräwa sikj too freien un sien Deel too nämen un sikj bie siene Mieej too freien, dan daut es eene Gow Gottes. Dan hee woat nich väl aun de Doag en sienem Läwen denkjen, dan Gott auntwuat opp de Freid en sienem Hoaten.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.