5. Mose 11
11
1Soo saust du nu däm Harn, dienen Gott, leewen un siene Väaschreften un siene Sazungen un siene Rajchte un siene Jebooten aule Doag hoolen. 2Un erkjant vondoag - dan nich met june Kjinja räd ekj, dee daut nich weeten un dee daut nich jeseenen ha - de Zucht Gottes, junem Gott, siene Majestät, siene stoakje Haunt un sienen utjestrakjten Oarm, 3un siene Tieekjen un siene Doten, dee hee en Ägipten jedonen haft, aun däm Farao, däm Kjennich von Ägipten, un aun sienem gaunzen Launt; 4un waut hee jedonen haft aun de Häamacht von Ägipten, aun siene Pieed un siene Woages, äwa dee hee de Wota vom Schelpmäa äwaschwamen leet, aus see junt hinjaraun wieren; un de Har haft an venicht bat opp disem Dach; 5un waut hee junt enne Wieste jedonen haft, bat jie aun disem Uat kaumen; 6un waut hee aun Datan un Abiram jedonen haft, de Säns Eliab, Ruben sienem Sän; woo de Ieed äa Mul opmuak un an enne Medd von gaunz Israel veschlukt met äare Famieljes un äare Zelten un aulem Goot, daut bie an wia. 7Dan june Uagen ha aul daut groote Woakj Gottes jeseenen, daut hee jedonen haft.
Säajen un Fluch
8Un soo bewoat daut gaunze Jeboot, daut ekj die vondoag befäl, doamet jie stoakj sent un nenkomen un daut Launt nämen, wuahan jie äwagonen, om daut entonämen; 9un doamet jie june Doag velenjren en däm Launt, daut de Har june Vodasch jeschwuaren haft, an un äarem Somen to jäwen, een Launt, daut von Malkj un Honnich rant.
10Dan daut Launt, wuahan du kjeemst, om daut entonämen, es nich aus daut Ägiptenlaunt, von doa jie rutjegonen sent, woa du diene Sot seist un met dienem Foot bewotren deedst, aus eenen Jemiesgoaden; 11sonda daut Launt, wuahan jie äwagonen, om daut entonämen, es een Launt met Boaj un Läachten; vom Himmelsräajen drinkjt daut Wota; 12een Launt, opp däm de Har, dien Gott, acht haft: Emma sent de Uagen Gottes, dienem Gott, doanopp jerecht, von Aunfank em Joa bat toom Enj em Joa. 13Un daut woat passieren wan jie flietich opp miene Jebooten hieren, dee ekj junt vondoag befäl, däm Harn, junen Gott, too leewen un am to deenen met junem gaunzen Hoaten un met june gaunze Seel, 14soo woa ekj junem Launt to siene Tiet Räajen jäwen, däm tiedjen Räajen un däm loten Räajen, doamet du dien Jeträajd un dienen jungen Wien un dien Eelj ennsaumlst; 15un ekj woa dienem Vee Grauss oppe Stap jäwen, un du woascht äten un saut woaren.
16Heet junt, daut jun Hoat nich veleid woat, un jie aufgonen un aundre Jetta deenen un junt ver an hanschmieten, 17un de Oaja Gottes jäajen junt oppflaumt, un hee däm Himmel veschlit, daut kjeen Räajen kjemt, un de Ieedboddem nich siene Arnt jeft, un jie boolt ut dän gooden Launt vetilcht woaren, daut de Har junt jeft.
18Un jie sellen dise miene Wieed opp junem Hoaten un opp june Seel lajen, un dee toom Tieekjen opp june Haunt binjen, un dee sellen aus Stearnbenj tweschen june Uagen sennen. 19Un lieet dee june Kjinja, endäm jie doavon räden, wan du en dienem Hus setst, un wan du oppem Wajch jeist, un wan du die dollajst, un wan du oppsteist; 20un schriew dee aun de Past aun dienem Hus un aun diene Dooasch, 21om daut june Doag un de Doag june Kjinja sikj en disem Launt vemieren, dee de Har june Vodasch jeschwuaren haft, an to jäwen, aus de Doag vom Himmel äwa de Ieed sent.
22Dan wan jie dit gaunze Jeboot, daut ekj junt to doonen befäl, flietich too hoolen, däm Harn, junem Gott, too leewen, opp aul siene Wäaj too waundlen un am auntohenjen, 23soo woat de Har aul dise Nazionen ver junt vejoagen; un jie woaren Nazionen nämen, jrata un stoakja aus jie. 24Jieda Uat, opp däm june Footsol klunjen woat, woat junt sennen; vonne Wieste un däm Libanon un vom Stroom, däm Stroom Eufrat, bat aum hinjaschte Mäa woat june Jrens sennen. 25Kjeena woat ver junt bestonen; junem Schrakj un june Angst woat de Har, jun Gott, opp däm gaunzen Launt lajen, opp däm jie gonen woaren, soo aus hee to junt jerät haft.
26Kjikj, ekj laj junt vondoag Säajen un Fluch väa: 27Däm Säajen, wan jie de Jebooten Gottes, junem Gott, jehorchen, dee ekj junt vondoag befäl; 28un däm Fluch, wan jie de Jebooten Gottes, junem Gott, nich jehorchen un vom Wajch aufgonen, däm ekj junt vondoag befäl, om aundre Jetta notogonen, dee jie nich kjanen.
29Un daut saul passieren, wan de Har, dien Gott, die en daut Launt brinjt, wuahan du kjeemst, om daut entonämen, soo saust du däm Säajen räden loten oppem Boajch Gerisim un däm Fluch opp däm Boajch Ebal. 30Sent dee nich aun jane Sied vom Jordan, hinja däm Wajch jäajen Sonnenunjagank em Launt de Kanaanita, dee enne Läacht wonen, Gilgal jäajenäwa, bie de Terebinten More? 31Dan jie gonen äwa däm Jordan, om nentokomen, daut Launt entonämen, daut de Har, jun Gott, junt jeft; un jie woaren daut ennämen un doa wonen.
32Un soo acht doaropp, aul de Sazungen un de Rajchte to doonen, dee ekj junt vondoag väalaj.
Currently Selected:
5. Mose 11: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
