สุภาษิต 4
4
1ศิษย์ทั้งหลายเอ๋ย, จงฟังโอวาทของผู้ที่เป็นบิดา, และสนใจเพื่อให้รู้ในความเข้าใจ; 2เพราะว่าเราให้หลักคำสอนดีแก่เจ้า; เจ้าอย่าละเลยต่อโอวาทของเรา. 3เพราะว่าเราได้เป็นบุตรของบิดาเรา, และเป็นบุตรที่รักใคร่คนเดียวของมารดาเรา. 4บิดาได้สอนเรากล่าวว่า: “จงสงวนคำพูดของเราไว้ในใจของเจ้าเถิด; จงรักษาบัญญัติทั้งหลายของเรา, และดำรงชีพอย่างนั้น; 5จงรับเอาพระปัญญา, จงรับเอาความเข้าใจ; อย่าลืม, หรืออย่าเลือนไกลจากระดับคำพูดแห่งปากของเรา; 6อย่าละทิ้งพระปัญญา, และพระปัญญาก็จะพิทักษ์รักษาเจ้าไว้; จงรักพระปัญญา, และพระปัญญาจะบำรุงรักษาเจ้าไว้. 7พระปัญญาเป็นหลักเอก; เพราะฉะนั้นจงรับเอาพระปัญญาให้ได้; เออ, ให้สรรพสิ่งที่เจ้าหาได้นั้นให้มีความเข้าใจอยู่ด้วย, 8จงตีราคาพระปัญญาให้สูง, และพระปัญญาก็จะเลื่อนเจ้าขึ้นสู้ระดับสูง; พระปัญญาจะนำพาเกียรติศักดิ์มาสู่เจ้า, เมื่อเจ้ากลมกลืนอยู่กับพระปัญญา. 9พระปัญญาจะให้คุณมงคลสวมศีรษะเจ้า; พระปัญญาจะนำมงกุฎแห่งความงามมาให้แก่เจ้า.”
10ฟังนะ, ศิษย์ของเราเอ๋ย, และจงรับเอาถ้อยคำของเรา; และชีวิตของเจ้าจะยืนนานปี. 11เราได้สอนเจ้าไปในทางแห่งพระปัญญา; เราได้นำเจ้าไปในทางแห่งความตรง. 12เมื่อเจ้าไปไหน, ก้าวเท้าของเจ้าจะไม่ขัดข้อง; และถ้าเจ้าวิ่งไป, เจ้าจะไม่สะดุดล้มลง. 13จงยึดคำสั่งสอนไว้ให้มั่น; อย่าปล่อยเสียเลย: จงรักษาไว้ให้ดี; เพราะว่านั่นคือชีวิตของเจ้า. 14อย่าย่างเข้าไปในทางของคนชั่วร้าย, และอย่าเดินในทางของคนบาป. 15จงหลีกเสีย, อย่าเข้าใกล้มันเลย; จงหนีไปจากมัน, และผ่านเลยไปเสียเถิด. 16เพราะเหล่าร้ายนั้นนอนไม่หลับ, จนกว่าจะได้ทำชั่วเสียก่อน; หากเขามิได้ก่อเหตุให้คนอื่นเสียหาย, เขาก็ไม่เป็นอันหลับอันนอน. 17เพราะเขาเสพอาหารอันเนื่องมาจากความชั่วร้าย, และดื่มน้ำองุ่นอันเนื่องมาจากการอำมหิต. 18แต่วิถีของผู้ชอบธรรมนั้นเหมือนดังแสงอรุณ, ซึ่งกล้าขึ้นทุกทีจนถึงเที่ยงวัน. 19ฝ่ายทางของคนชั่วร้ายเป็นเหมือนความมืดทึบ: เขาไม่รู้ว่าเขาได้สะดุดอะไรเข้า
20ศิษย์ของเราเอ๋ย, จงสนใจในคำพูดทั้งหลายของเรา; จงเงี่ยหูของเจ้าฟังถ้อยคำของเรา. 21อย่าให้คำนั้นๆ พ้นจากสายตาของเจ้า; จงรักษาไว้ท่ามกลางดวงใจของเจ้า, 22เพราะว่าคำเหล่านั้นเป็นชีวิตแก่คนทั้งปวงที่พบ, และเป็นสุขภาพแก่ทุกส่วนฝ่ายเนื้อหนังของเขา. 23จงรักษาใจของเจ้าไว้ด้วยสุดความเพียรพยายาม: เพราะผลการแห่งกิจต่างๆ ในชีวิตก็เกิดมาจากจิตต์ใจ. 24จงละทิ้งปากอันพูดดื้อดึงเขวไป, และริมฝีปากที่พูดให้หลงผิดไปนั้นจงกำจัดให้ห่างไกลจากเจ้า. 25จงให้หน่วยตาของเจ้ามองตรงไปข้างหน้า, และจงให้หนังตาของเจ้าเบิกมองข้างหน้าเจ้า. 26จงทำทางที่เท้าของเจ้าจะเดินไปให้ราบ, และจงจัดทางเดินทั้งหมดของเจ้าให้เรียบร้อย. 27อย่าหันเหลียวไปข้างขวาหรือข้างข้าย: จงถอนเท้าของเจ้าออกมาจากทางแห่งความชั่ว.
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society