สุภาษิต 26
26
1การที่หิมะตกในฤดูร้อนและฝนตกในฤดูเกี่ยวไม่เหมาะสมฉันใด, เกียรติศักดิ์ไม่เหมาะสมกับคนโฉดเขลาฉันนั้น. 2นกกระจอกโผผินบินไป, และนกแอ่นลมบินร่อนไปฉันใด, คำสาปแช่งคงจะผ่านพ้นไปจากผู้ไม่มีผิดฉันนั้น. 3แส้เหมาะกับม้า, บังเหียนเหมาะกับลาฉันใด, ไม้เรียวก็เหมาะกับหลังคนโฉดเขลาฉันนั้น. 4อย่าตอบถ้อยคนโฉดในเรื่องโฉดเขลาของเขา, เกรงว่าเจ้าจะกลายเป็นอย่างเขา. 5จงตอบถ้อยคนโฉดในเรื่องโฉดเขลาของเขา, เกรงว่าเขาจะเย่อหยิ่งนึกว่าเขาเป็นคนมีปัญญา. 6ผู้ที่ใช้คนโฉดเป็นผู้ถือสาส์นไปเปรียบเหมือนได้ตัดเท้าของตัวเองและดื่มอันตรายเข้าไป. 7ขาของคนง่อยห้อยโตงเตงอยู่ฉันใด, สุภาษิตที่ออกมาจากปากของคนโฉดก็เป็นฉันนั้น. 8คนที่ให้เกียรติศักดิ์แก่คนโฉดก็เท่ากับวางถุงเพชรพลอยไว้กับกองหิน. 9สุภาษิตในปากของคนโฉดก็เท่ากับกิ่งไม้หนามที่อยู่ในมือของคนขี้เมา. 10คนชำนาญงานทำอะไรได้ทุกอย่าง; แต่คนโฉดย่อมจ้างคนแรกที่ผ่านมา. 11สุนัขมักกลับกินของที่มันสำรอกออกมาแล้วฉันใด, คนโฉดมักทำการโฉดของตนซ้ำอีกฉันนั้น. 12เจ้าเห็นคนที่ถือดีในปัญญาของตนเองหรือ? มีความหวังในคนโฉดมากยิ่งไปกว่าในคนนั้นเสียอีก. 13คนเกียจคร้านมักกล่าวว่า, “มีสิงห์โตอยู่กลางทาง, มีสิงห์โตอยู่ที่ถนน”. 14บานประตูเปิดอยู่กับบานพับฉันใด, คนเกียจคร้านก็พลิกไปมาอยู่กับที่นอนของเขาฉันนั้น. 15คนเกียจคร้านจุ่มมือลงในชามข้าว: แล้วกว่าจะเปิบเข้าปากอีกก็รู้สึกอ่อนใจ. 16คนเกียจคร้านเห็นไปว่าตัวมีปัญญายิ่งไปกว่าเจ็ดคนที่อาจตอบปัญหาได้สมเหตุสมผล. 17คนที่เดินผ่านไปและแวะเข้าไปยุ่งกับการทะเลาะวิวาทที่ไม่เกี่ยวข้องกับตนก็เปรียบเหมือนคนที่จับหูสุนัขดึงไว้. 18คนบ้าที่ขว้างดุ้นไฟและลูกธนูและอะไรๆ ที่ทำให้คนตายฉันใด, คนที่ได้ล่อลวงเพื่อนบ้านของตนแล้วพูดว่า, 19“ฉันหยอกเล่นต่างหาก” ก็เป็นเช่นนั้น. 20ที่ไหนไม่มีฟืนไฟก็ดับ: และที่ไหนที่ไม่มีคนปากบอนการทะเลาะวิวาทก็หมดไป. 21ถ่านเป็นเชื้อเพลิงและฟืนเป็นเชื้อไฟฉันใด, คนที่มักทะเลาะวิวาทก็เป็นเชื้อให้เกิดการวิวาทกันฉันนั้น, 22ถ้อยคำของคนที่มักซุบซิบนินทาเป็นเหมือนอาหารอันโอชารส, และมันก็เลื่อนลงไปถึงส่วนในที่สุดของคน. 23ปากหวานกับใจชั่วก็เหมือนภาชนะดินที่แต่งทาด้วยขี้เงิน. 24คนที่มีใจเกลียดชังนั้นอาจจะปลอมถ้อยคำที่ออกมาจากริมฝีปากของเขา, แต่เขาย่อมสงวนอุบายล่อลวงไว้ในใจ. 25แม้เขาจะพูดคำไพเราะอย่าเชื่อเขาเลย; เพราะว่ามีสิ่งน่าสะอิดสะเอียนอยู่ในใจคนนั้นถึงเจ็ดชั้น; 26ถึงแม้ว่าเขาจะปกปิดความเกลียดชังของเขาไว้ด้วยเล่ห์เหลี่ยมใดๆ, แต่คงจะถูกเผยออกมาให้เห็นแจ้งต่อหน้าคนทั้งปวง. 27คนใดที่ขุดหลุมพลางไว้ก็จะตกลงไปในนั้นเอง; และคนที่กลิ้งก้อนหินขึ้นไปมันจะกลิ้งกลับมาทับตนเอง. 28ลิ้นมุสาย่อมนำหายนะมาสู่ตน; และปากป้อยอย่อมทำลายตนเอง
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society