Якуп 1

1‑нҗи бап

1Худайың ве Реббимиз Иса Месихиң гулы мен Якупдан башга миллетлериң арасына дарган Ысрайылың он ики тиресине догайы салам!

Иман ве сынаглар

2Эй, доганлар, хер хили сынаглара дучар боланыңызда, муны улы шатлык хасап эдиң. 3Себәби иманыңызың сыналмагы билен чыдамлылыгыңызың артяндыгыны билйәнсиңиз. 4Хер бир ишде ахырына ченли чыдаң, шонда кемсиз-көстсүз, берк ве кәмил боларсыңыз. 5Эгер кимде даналык кемлик эдйән болса, гой, ол Худайдан дилесин. Хеммелере биминнет ве җомартлык билен берйән Худай оңа хем берер. 6Эмма ол адам шүбхеленмән иман билен дилесин, себәби шүбхеленйән адам эдил елиң эйләк-бейләк чайкаян деңиз толкуны ялыдыр. 7Шейле адам Ребден бир зат аларын өйтмесин. 8Ол хер бир эдйән ишинде дурнуксыз хем икигөвүнлидир.

9Пукара доган Худайың назарында өзүниң байлыгы билен буйсансын. 10Бай болса Худайың назарында өзүниң песпәллиги билен буйсансын. Чүнки байлык отуң гүли дей солуп гидер. 11Гүн чыкып, ховурлы ыссысы билен оты гурадяр, онуң гүли дөкүлип, гөзеллиги ёк боляр. Эдил шунуң ялы бай хем өз иши билен гүмра болуп, байлыгы билен биле ёк болуп гидер.

12Сынага чыдаян адам багтлыдыр, себәби ол сынагдан геченден соң, яшайыш тәҗини алар. Худай бу яшайыш тәҗини Оны сөенлере вада берди.

13Пис хөвеси болан адам: «Мени Худай хөвеслендирйәр» диймесин, себәби Худайда хич хили пислик хөвеси ёкдур, Ол хич кими пислик этмәге хөвеслендирйән дәлдир. 14Терсине, хер ким өз пис хөвеслерине чолашяндыр ве алданып сынага дүшйәндир. 15Онсоң хөвес гөврели болуп, гүнәни догуряр, гүнә хем етишип, өлүми догуряндыр.

16Эзиз доганлар, алданмаң! 17Хер бир оңат ве кәмил пешгеш ёкардан, гөкдәки ышыкларың Атасындан гелйәндир. Ол хич хачан үйтгейән дәлдир, Онда үйтгемеклигиң ёкундысы хем ёкдур. 18Яраданларының арасында Онуң сайлан халкы болмагымыз үчин, Худай хакыкат сөзи аркалы бизе тәзе яшайыш бермеги карар этди.

Хош Хабары диңлемек ве ерине етирмек

19Эй, сөйгүли доганларым, муңа үнс бериң: хер бир адам эшитмекде чалт, геплемекде асса, гахарланмакда хаял болсун. 20Себәби ынсан гахары Худайың ислейән догрулыгыны амала ашырып билмез. 21Шонуң үчин хем ахлак хапалыгыны ве хер дүрли яманлык галындысыны зыңып ташлаң-да, Худайың калбыңыза экен сөзүни песпәллик билен кабул эдиң. Бу сөз җаныңызы халас этмеги башаряндыр.

22Худайың сөзүни йөне бир диңләп гойман, эйсем, онда айдыланлары ерине етириң, ёгсам сиз өзүңизи алдаянсыңыз. 23Ким сөзи диңләп, оны берҗай этмейән болса, ол айнада йүзүни гөрйән адам ялыдыр. 24Ол өзүни сынлап гиденден соң, шобада нәхилидигини ятдан чыкаряр. 25Эмма ким азатлык берйән кәмил кануна үнс берип, эшиденлерини ятдан чыкарман, гайтам, оны берк берҗай эдйән болса, Худай оны хер бир эдйән ишинде ялкар. 26Эгер кимде-ким өзүни диндар сайян болса, эмма дилини сакламаян болса, ол өзүни алдаяндыр, онуң диндарлыгы бидерекдир. 27Атамыз Худайың назарында пәк хем ногсансыз диндарлык етимлериң ве дулларың кын гүнүнде аладасыны этмекден ыбаратдыр. Шейле хем бу дүнйәниң пислигинден өзүңи пәк сакламакдыр.

Currently Selected:

Якуп 1: TukCyr16

Highlight

Copy

Compare