Мүсүрден чыкыш 8

8‑нҗи бап

Икинҗи бетбагтчылык: гурбагалар

1Соңра Реб Муса шейле дийди: «Фараоның янына бар-да, оңа шейле дий: „Реб саңа шейле диййәр: ‘Мениң халкымы гойбер, олар гидип, Маңа ыбадат этсинлер. 2Сен олары гойбермекден йүз өвүрсең, онда Мен гурбагалар чоздурып, тутуш юрдуңа бетбагтлык гетирерин. 3Нил дерясы гурбага сүрүсинден долуп, олар сениң өйүңе, көшгүңе ве ятян дүшегиңе ченли гелерлер. Гурбагалар сениң эмелдарларыңың ве халкыңың өйлерине долар, олар хатда тамдырларыңызың ичине ве хамыр югрулян җамыңыза ченли гирерлер. 4Гурбагалар сениң үстүңе, сениң халкыңың ве әхли эмелдарларыңың үстүне чыкарлар’“». 5Реб Муса: «Харуна айт: „Гой, ол элиндәки хасасыны узадып, дерялара, яплара ве сув ховданларына уруп, гурбагалар чыкарсын. Мүсүриң ерини гурбагалар гаплап алар“» дийди. 6Шейлеликде, Харун хасасы билен Мүсүрдәки сувлара уруп чыкды ве гурбагалар пейда болды. Тутуш Мүсүриң ери гурбагалар билен өртүлди. 7Эмма җадыгөйлер хем өзлериниң гизлин усуллары билен шейле этдилер, олар хем Мүсүрде гурбагалар чыкардылар.

8Соңра фараон Муса билен Харуны чагырып, олара: «Менден ве халкымдан гурбагаларың айрылып гитмегини сорап, Реббе дилег эдиң. Мен болса халкыңызы Реббе гурбанлык бермәге гойберерин» дийди. 9Муса фараона: «Сениң үчин, эмелдарларың ве халкың үчин хачан дилег этмелидигини маңа өзүң айдай, шонда гурбагалар сизден ве сизиң өйлериңизден ёк болуп гидерлер, олар диңе Нил дерясында галар» дийди. 10Фараон хем оңа: «Эртир дилег эдәй» дийди. Муса оңа: «Гой, сениң айдышың ялы болсун! Чүнки сен бизиң Худайымыз Реб ялы башга хич кимиң ёкдугыны билерсиң. 11Гурбагалар сенден, сизиң өйлериңизден, эмелдарларыңдан ве халкыңдан айрылып, диңе Нил дерясында галар» дийди. 12Шейлеликде, Муса билен Харун фараоның янындан гайтдылар. Муса фараоның үстүне чоздуран гурбагаларыны ёк этмегини сорап, Реббе дилег этди. 13Реб хем Мусаның дилегини ерине етирди. Өйлердәки, ховлулардакы ве мейданлардакы гурбагалар өлдүлер. 14Мүсүрлилер өлен гурбагалары улы үйшмеклер эдип йыгнадылар, ерден порсы ыс хаплап урды. 15Фараон бу затлары гөрүп, гөвни арам тапды. Соң ене-де өзүниң доңйүреклигини этди. Реббиң айдышы ялы, ол Муса билен Харуна гулак асмады.

Үчүнҗи бетбагтчылык: чиркейлер

16Соңра Реб Муса: «Харуна айт: „Гой, ол хасасыны алсын-да, ериң тозуна уруп чыксын, шонда тутуш Мүсүриң ичинде чиркейлер пейда болар“» дийди. 17Олар шейле хем этдилер. Харун элине хасасыны алып, ериң тозуна уруп чыкды велин, адамларың ве хайванларың үстүне чиркейлер чозды. Тутуш Мүсүриң әхли тозы чиркее өврүлди. 18Җадыгөйлер хем өз гизлин усуллары билен чиркей дөретмәге сынанышдылар, эмма олар муны башармадылар. Шейлеликде, чиркейлер адамларың ве хайванларың үстүнде гезишип йөрдүлер. 19Җадыгөйлер фараона: «Бу Худайың иши» дийдилер. Эмма фараоның йүреги доңды ве ол Реббиң айдышы ялы, олара гулак асмады.

Дөрдүнҗи бетбагтчылык: сиңеклер

20Соңра Реб Муса: «Ирден тур-да, фараоның сува дүшмәге чыкян вагты оңа гараш ве оңа шейле дий: „Реб шейле диййәр: ‘Мениң халкымы гойбер. Олар гидип, Маңа ыбадат этсинлер. 21Эгер сен Мениң халкымы ене-де гойбермесең, онда Мен сениң үстүңе, сениң эмелдарларыңың ве халкыңың үстүне ве сениң өйүңе сиңек сүрүсини иберерин. Мүсүрлилериң өйлери сиңек сүрүсинден долар, шейле хем, оларың яшаян ерлери сиңек билен гуршалар. 22Эмма шол гүн Мен Өз халкымың яшаян ери болан Гошен топрагыны айры гойҗак. Ол ерде хич хили сиңек сүрүси болмаз, шонда сен Мениң бу юрдуң Реббидигими билерсиң. 23Мен Өз халкымы сениң халкыңдан тапавутландырарын. Бу гудратлы аламат эртир болар’“». 24Реб шейле хем этди. Фараоның өйи ве онуң эмелдарларының өйлери гүйчли сиңек сүрүси билен долды. Сиңеклерден яңа тутуш Мүсүр юрды вейран болды.

25Соңра фараон Муса билен Харуны янына чагырдып, олара: «Барың, гидиң-де, шу юртда Худайыңыза гурбанлык бериң» дийди. 26Эмма Муса: «Бейле этсек догры болмаз. Худайымыз Реббе берйән гурбанлыгымызы мүсүрлилер неҗислик хасапларлар. Эгер биз мүсүрлилере неҗислик эдип, мал гурбанлыгымызы оларың гөзүниң алнында берсек, онда олар бизи дашлап өлдүрмезлерми? 27Худайымыз Реббе берҗек гурбанлыгымызы биз Онуң Өзүниң буйрушы ялы, үч гүнлүк чөле гидип бермели» дийди. 28Фараон оңа: «Мен сизе чөле гидип, Худайыңыз Реббе гурбанлык бермәге ругсат эдйәрин, йөне сиз гаты узага гитмели дәлсиңиз. Мениң үчин Реббе дилег эдәй» дийди. 29Соңра Муса: «Ине, мен хәзир гидип, фараондан, онуң эмелдарларындан ве халкындан сиңек сүрүсиниң айрылып гитмегини сорап, Реббе дилег этҗек. Йөне фараон ене-де ялан сөзләп, халкы Реббе гурбанлык бермәге гойбермекден сакламаверсин» дийди.

30Шейлеликде, Муса фараоның янындан гайдып, Реббе дилег этди. 31Реб хем Мусаның дилегини ерине етирди. Сиңек сүрүси фараондан, онуң эмелдарларындан ве халкындан айрылып ёк болуп гитди, екеҗе сиңек хем галмады. 32Эмма фараон бу гезек хем доңйүреклигине галды ве ысрайыллара гитмәге ругсат этмеди.

Currently Selected:

Мүсүрден чыкыш 8: TukCyr16

Highlight

Copy

Compare