Мүсүрден чыкыш 22

22‑нҗи бап

Өвезине бермек хакда

1«Бир адам өкүз я-да гоюн огурлап, оны сойса я-да сатса, ол бир өкүзе дерек бәш өкүз, бир гойна дерек дөрт гоюн бермели. Эгер онуң хич зады ёк болса, огурлан затлары үчин ол өзүни гулчулыга сатмалы. 2Эгер огурланан мал огрының эмләгиниң ичинден дири тапылса, ол исле өкүз болсун, исле эшек я-да гоюн болсун, огры онуң үчин ики эссе төлемелидир.

3-4Эгер огры гиҗе өй ярян пурсады тутулса ве урлуп өлдүрилсе, оны өлдүрен адам ганхор хасапланмаяр. Эмма бу гүндиз болуп гечсе, онда оны өлдүрен адам ганхор хасапланяр.

5Эгер бир адамың малы өз мейданында я-да үзүм багында отлап йөркә азашып, башга бириниң мейданындакы затларыны ийсе, ол оңа етен зелелиң өвезини өз мейданының ве үзүм багының иң говы хасылы билен долдурмалы.

6Яндага дүшен от туташып, десселенип гойлан я-да өсүп отуран бугдай я-да экин мейданы янса, онда янгыны дөреден адам етирилен зыяны долы төлемелидир. 7Эгер бир адам пулы я-да харыды гоңшусына сакламага берсе, ол хем онуң өйүнден огурланса, онда огры тутулан ягдайында, гой, ол огры ики эссе төлесин. 8Эгер огры тапылмаса, өй эеси өз гоңшусының затларына эл урандыгыны я-да урмандыгыны мәлим этмек үчин, Худайың хузурына гетирилсин.

9Хер бир эмләк барадакы җеделде, ол өкүз, эшек, гоюн болсун я-да гейим-геҗим болсун, хер бир йитен мал-гара я-да зат үчин бири: „Бу мениңки“ дийип дава этсе, шейле ягдайда ики тарап хем Худайың өңүне гелсин. Худай кими гүнәкәр хасапласа, ол өз гоңшусына ики эссе җериме төлемели.

10Эгер бири гоңшусына өз эшегини, өкүзини я-да гойнуны, я-да ислендик малыны сакламага аманат берсе, хич ким гөрмәнкә ол мал өлсе, яраланса я-да алнып гидилсе, 11гоңшусының эмләгине эл урмандыгы хакда икисиниң арасында Реббиң адындан ант ичилсин. Аманат берен мал эеси муны кабул этсин ве оңа җериме төлемек герек дәл. 12Эмма мал аманады сакламага алан адамдан огурланан болса, ол адам мал эесине етирилен зыяның өвезини төлемелидир. 13Эгер оны вагшы хайван парчалан болса, гой, онуң маслыгы субутнама хөкмүнде гетирилсин. Парчаланан мал үчин җериме төлемели дәл.

14Эгер бир адам гоңшусының малыны вагтлайын сорап аландан соңра янында эеси ёк вагты ол мал яраланса я-да өлсе, малы сорап алан адам онуң бахасыны долы төлемелидир. 15Эмма эеси шол вагт малың янында болса, сорап алан киши оңа хич зат төлемели дәлдир. Эгер-де мал кирейине берлен болса, етирилен зыяның өвезине диңе кирейиң музды төленмелидир».

Дүрли канунлар

16«Эгер-де бир адам өзүне адаглы болмадык бой гызың башыны айлап, оңа янашса, галың төләп, оңа өйленсин. 17Эмма атасы гызыны оңа бермәге чүрт-кесик гаршы болса, онда ол адам бой гыз үчин берилйән галыңың нырхыны төлемелидир.

18Җадыгөйлик билен мешгулланян хер бир аялы өлдүриң.

19Кимде-ким хайванлар билен янашса, ол өлүме хөкүм эдилсин.

20Кимде-ким еке-тәк Ребден башга худая гурбанлык берсе, бүтинлей ёк эдилсин.

21Гелмишеклериң хукугыны кемситмәң, олара сүтем этмәң. Чүнки өзүңиз хем Мүсүрде гелмишек болуп яшапдыңыз. 22Хич бир дул хатына я-да етиме эзъет бермәң. 23Эгер эзъет берсеңиз, олар хем маңа налыш этселер, Мен хөкман оларың перядыны эшидерин. 24Мен газап атына атланып, сизи гылычдан гечирерин. Сизиң аялларыңыз дул галар, чагаларыңыз болса етим галар.

25Эгер мениң халкымдан бир гарып бичәрә пул карз берсеңиз, сүйтхорлар кимин гөтеримине бермәң. 26Эгер гоңшыңың донуны гиревине алсаң, Гүн батманка оны ызына бер. 27Чүнки бу онуң еке-тәк япынҗасыдыр. Онсуз ол нәме япынып ятсын? Эгер ол Маңа налыш этсе, эшидерин, чүнки Мен рехимлидирин.

28Худая сөгме. Өз халкыңың ёлбашчысыны нәлетлеме.

29Хасылыңызың үзүм шербединден ве зейтун ягындан бермели садакаларыңызы гиҗикдирмән бериң. Новбахар огулларыңызы Маңа багыш эдиң. 30Малларыңызың-да, доварларыңызың-да илкинҗи эркек гузланларыны еди гүн энесиниң янында саклап, секизленҗи гүн Мениң хузурыма гетириң.

31Сиз Мениң мукаддес халкымсыңыз. Шонуң үчин хем йыртыҗыларың мейданда парчалан малларының этини иймәң. Оны итлериң өңүне оклаң».

Currently Selected:

Мүсүрден чыкыш 22: TukCyr16

Highlight

Copy

Compare