Ачылта 18

Вавилонныҥ келип тӱшкени

1Мыныҥ кийнинде теҥеридеҥ тӱжӱп јаткан ӧскӧ ангелди кӧрӱп ийгем. Ондо улу јаҥ бар болгон. Оныҥ магынаҥ јер јарый берген. 2Ол тыҥ ӱнденип кыйгырып, айткан:

– Келип тӱшти, келип тӱшти улу Вавилон, ол – улу балыр ӱй кижи! Ол шилемирлердиҥ јурты, кандый ла кара јелбистиҥ шибееленер јери, кандый ла быјар, јескинчилӱ куштыҥ шибееленер јери боло берген. 3Ончо калыктар оныҥ кычазыныҥ ла балырыныҥ аракызынаҥ ичкен, јердеги каандар оныла кожо балыр кылынып јӱрген, јердеги којойымдар оныҥ улуркагынаҥ байыган.

4Теҥеридеҥ айткан ӧскӧ ӱнди угуп ийгем:

– Бу каладаҥ чык, калыгым, оныла кожо кинчек этпеске, оныҥ кату-јоболын албаска, 5нениҥ учун дезе оныҥ кинчектери теҥериге јетти, јаман керектерин Кудай эске алды. 6Слерге ол канайда берген, ого анайда ла јандыра беригер, эткен керектери аайынча эки катап кӧп јандырыгар. Слерге берген айагына ого ичерге эки катап кӧп урыгар. 7Бойын канча кире макка чыгарган ла сайраган, ого анча ла кире кыйын-шыра ла ачу-корон јандыра беригер, нениҥ учун дезе ол бойыныҥ јӱрегинде айдат: «Абакай-каан чылап отурып јадым. Мен тул эмезим, ачу-корон кӧрбӧзим». 8Мыныҥ учун бир кӱн ого кату-јобол, ӧлӱм, сыгыт ла торо келер, ол отло ӧртӧлӧр, нениҥ учун дезе оны јаргылаачы Кудай Кайракан – кӱчтӱ.

9Оныҥ кӱйӱп, ышталып јатканын кӧрӧлӧ, оныла кожо балыр кылынган, байлыгыла јӱрген јердеги каандар оны эске алып, ыйлажып-сыктажар. 10Кыйын-шыразынаҥ коркып, ыраагында туруп, айдыжар: «Ачу-корон, ачу-корон сеге, улу кала, бек кала Вавилон! Сениҥ јаргыҥ бир ӧйдӧ келди!»

11Јердеги којойымдар оны эске алып, ыйлажып-сыктажар, нениҥ учун дезе олордоҥ кем де неме садып албас: 12алтын ла мӧҥӱн эдимдерди, баалу-чуулу таштарды, эрјинени, кӱделини, кызыл бӧсти, торконы, кӧс кылбыгар бӧстӧрди, јараш јытту јӱзӱн-јӱӱр агаштарды, јоонныҥ сӧӧгинеҥ ле эҥ баалу агаштаҥ эткен јӱзӱн-базын эдимдерди, кӱлерди, темирди, ак-ташты, 13јараш јытту ӧзӱмди, фимиамды, мирраны, ладанды, аракыны, майды, кулурды, буудайды, малды, койлорды, јылкыларды, јуучыл абраларды, улустыҥ эди-канын ла јулазын.

14Бойыҥ кӱӱнзеген кат-јиилектер сенде јоголып калган. Ончо байлыктарыҥ ла јаркыныҥ сени таштап барган, – оны таап болбозыҥ.

15Мыныҥ ончозыла садыжып байыган којойымдар оныҥ кыйын-шыразынаҥ коркып, ыраагында тургулаар, ыйлап, сыктап, 16айдыжар: «Ачу-корон, ачу-корон сеге, улу кала, кӱдели, кызыл ла кубакай-кызыл кийим кийген, алтынла, баалу-чуулу таштарла, эрјинеле кееркедилген кала, 17нениҥ учун дезе ондый байлык бир ле ӧйдӧ јоголып калган!»

Ончо керепчилер, ончо керепле јӱзеечилер, ончо талайчылар, талайда иштеген ончо улус ыраагында туруп, 18оныҥ кӱйӱп, ышталып јатканын кӧрӱп, кыйгырыжа бергендер:

– Кандый кала бу улу калага тӱҥей!

19Олор баштарына кубал сееп, онтоп-калактап, ыйлап-сыктап, айдыжып тургандар:

– Ачу-корон, ачу-корон сеге, улу кала! Талайда керептерлӱ ончо улус оныҥ эрјинелериле байыган, је ол бир ле ӧйдӧ ээнзиреп калган. 20Бого сӱӱнигер, теҥери, агарулар, апостолдор ло јарлыкчылар, нениҥ учун дезе Кудай оны слердиҥ јаргыгарла јаргылаган.

21Бир кӱчтӱ ангел теерменниҥ јаан тажындый ташты алып, талайга таштап, айткан:

– Мынайып ла улу Вавилон кала ташталар, оны кем де таап болбос. 22Јадагандаган, сарнаган, шоорлогон, сыбыскылаган улустыҥ ӱни сенде база угулбас; кандый бир немеле узанган ус сенде база болбос, теерменниҥ тажыныҥ табыжы сенде база угулбас; 23јарыткыштыҥ јарыгы сенде база јарытпас; колтуныҥ ла сыргалјыныҥ ӱни сенде база угулбас, нениҥ учун дезе којойымдарыҥ улус ортодо јерде улулар болгон, илби-тармаҥла ончо калыктар астырылган. 24Ондо јарлыкчылардыҥ, агарулардыҥ ла јерде ӧлтӱрткен ончо улустыҥ каны табылган.

Currently Selected:

Ачылта 18: AltNTBC

Highlight

Copy

Compare