Зебур 11
11
Ярдым дувасы
1Баш чалгъыджы ичюн. Аль-хашшеминит. Давутнынъ зебуры.
2 #
Еш 57.1; Микъа 7.2 Къуртар мени, я РАББИ!
Иманлылар гъайып олды,
адам огъулларынынъ арасында ишанчлылар къалмады.
3 #
Збр 5.10; 40.6; 143.8 Эр кес бир-бирине ялан айта,
дудакълары ялтакъланалар,
юреклери экиюзьлюдир.
4Эр бир ялтакълангъан агъызны,
буюк лафлар эткен тиллерни
РАББИ къырып ташласын!
5«Биз тилимизнен енъеджекмиз,
дудакъларымыз бизнен!
Ким бизге эфендилик япар?» – дей олар.
6«Фукъарелер къыйналалар,
ёкъсуллар агълайлар.
Шунынъ ичюн шимди тураджагъым, – дей РАББИ.
– Олар тузакъкъа тюшюреджек адамны
хавфсыз ерде сакълайджагъым».
7 #
Збр 17.31; 118.140; Икм 30.5 РАББИнинъ сёзлери – темиз сёзлердир.
Олар топракътан алынып, оджакъта темизленген,
еди кере иритильген кумюшке ошай.
8Сен, я РАББИ, оларны сакъларсынъ;
Сен эр вакъыт оларны бойле адамлардан къорчаларсынъ.
9Адам огъулларынынъ арасында
ярамайлыкъ юкъарыгъа котерильгенде,
инсафсызлар эр ерде юрелер.
Currently Selected:
Зебур 11: CTB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© Институт перевода Библии, 2016