پولُسئے کاگد په رومیان 2

هُدائے راستاوری

1پمێشکا تئو هرکَس ببئے، وهدے دگرانی کَزاوَتا #2‏:1 کَزاوَت، بزان هَکّێن پئیسله، هما شئور که چه دادگاهانَ کئیت، داوَری، اِنساپ. کنئے و آیان اێرَ جنئے، ترا په اے کارا هچّ اُزر و نیمۆنے نێست. چێا که گۆن دگرێئے کَزاوَت کنگ و اێر جنگا، وتی جندئے کَزاوَتا کنئے. پرچا که تئو وَت هم هما کارانَ کنئے. 2آ مردم که اے پئیمێن کارَ کننت، ما زانێن که آیانی بارئوا هُدائے کَزاوَت بَرهَکّ اِنت. 3تئو هرکَس ببئے، دگران اێرَ جنئے و وت هما کارانَ کنئے، تئیی هئیالا چه هُدائے کَزاوَتا رَکّئے#2‏:3 رَکّگ، بزان نجات رسَگ، بَچّگ.؟ 4یا که آییئے مهربانی و سبر و اۆپارئے#2‏:4 اۆپار، بزان سَبر، برداشت. گنجا بےارزشَ زانئے و سَرپدَ نبئے که هُدائے مهربانیئے مکسد همِش اِنت که ترا دێم په تئوبه کنگا بِبارت؟ 5بله تئو گۆن وتی ناپشۆمان و سِنگێن دلا، په کَهر و گَزبئے رۆچا په وت کَهر و گَزب اَمبارَ کنئے، هما رۆچا که هُدائے بَرهَکّێن کَزاوَت زاهرَ بیت.

6هُدا هرکَسئے مُزّا آییئے کرتگێن کارانی هسابا دنت. 7هما که گۆن سبر و اۆپار، نێکێن کارانی سرا مُهر اۆشتاتگ‌اَنت و شئوکت و ازّت و نمیرانیئے لۆٹۆک اَنت، هُدا آیان اَبدمانێن زِندَ بَکشیت. 8بله هما مردمانی سرا وتی کَهر و گَزبا گوارێنیت که وتواه اَنت و هَکّ و راستیئے بدلا بَدکاریئے رَندگیر اَنت. 9هرکَس که بدێن کارَ کنت، رنج و اَزابانی تها کپیت، پێسرا یَهودی و رندا درکئوم. 10بله هرکَس که نێکیَ کنت، شئوکت و ازّت و اێمنیئے واهندَ#2‏:10 واهند، بزان مالِک، هُدابُند. بیت، پێسرا یَهودی و رندا درکئوم. 11چێا که هُدا نێمَگداریَ نکنت.

12آ یان که شَریَت نزانتگ و گناه کرتگ، تباهَ بنت، بله شَریَتئے هسابا نه، و آیان که شَریَت زانتگ و گناه کرتگ، آیانی کَزاوَت شَریَتئے هسابا بیت. 13چێا که تهنا چه شَریَتئے رَهبندانی اِشکنگا، کَسّ هُدائے چمّان راستاور و بێمئیارَ نبیت. هما کَسراستاورَ بیت که شَریَتئے رَهبندانی سرا اَملَ کنت. 14وهدے دَرکئوم که شَریَت په آیان نرَستگ بله چه وتی تَب و سَرِشتا اَنچێن کارَ کننت که شَریَتئے رَهبندانی هِسابا اَنت، آ په وت، وت شَریَت اَنت، بِلّ که شَریَتِش نێست. 15گۆن وتی اے کاران پێشَ دارنت که شَریَتئے رَهبند آیانی دلا نَکْش اَنت. آیانی زمیر په اِشیا گواهیَ دنت و آیانی پِگر و هئیال برے آیان مئیاربارَ کننت و برے بێمئیارَ کننت. 16اے گپّ هما رۆچا زاهرَ بیت که هُدا چه ایسّا مَسیهئے وسیلها، مردمانی چێر و اَندێمێن پِگرانی کَزاوَتا کنت، اَنچُش که منی وشّێن مِستاگَ گوَشیت.

یَهودی و شَریَت

17بله اگن تئو وتا یَهودیے زانئے و شَریَتئے سرا اۆست#2‏:17 اۆست، بزان اُمێت، آسرا. و اُمێتَ بندئے و گۆن هُدایا وتی نزّیکّیئے سرا پَهرَ بندئے، 18اگن چه شَریَتا تالیم گرگئے سئوَبا هُدائے واهگا زانئے و شرترێنا پَجّاهَ کارئے، 19اگن تئو دِلجم ائے که کۆرانی رهشۆن#2‏:19 رَهشۆن، بزان رَهبر، سَرۆک، رهدَربر. ائے و په آیان نورے ائے که تهاریا اَنت، 20اگن هما شَریَتئے سئوَبا که زانت و راستیئے جئوهر اِنت نادانانی سر و سۆج کنۆک و چُکّانی درس و سبکّ دئیۆک ائے، 21اگن دگران تالیمَ دئیئے، گڑا چێا وتی جندا تالیمَ ندئیئے؟ تئو که دُزّیئے هلاپا وازَ کنئے، وت پرچا دُزّیَ کنئے؟ 22تئو که زنایا مَنَه و مکنَ کنئے، وت پرچا زنا کنئے؟ تئو که چه بُتان نپرتَ کنئے، وت پرچا بُتانی پرستشگاهانَ پُلئے و وتا سێرَ کنئے؟ 23تئو که شَریَتئے سرا پَهرَ بندئے، پرچا شَریَتا پرۆشئے و هُدایا بےاِزّتَ کنئے؟ 24اَنچُش که نِبشته اِنت: ”شمئے سئوَبا دَرکئوم هُدائے ناما بےاِزّتَ کننت.“#2‏:24 اِشئیا نَبیئے کتاب 52‏:5 و هِزِکیال نَبیئے کتاب 36‏:22.

25سُنّت و بُرُّکا هما وهدا اَرزش هست که شَریَتا برجاه بدارئے، بله اگن شَریَتا بپرۆشئے گڑا بزان سُنّت کنگ نبوتگئے. 26اگن کسے سُنّت کنگ نبوتگ بله شَریَتئے رَهبندان پوره و سرجمَ کنت، گڑا بزان که سُنّت بوتگێن هسابَ بیت. 27آ که جِسمی سُنّت کنگ نبوتگ بله شَریَتئے سرا پابند اِنت، ترا مئیاریگَ کنت پرچا که ترا نِبشتگێن شَریَت و سُنّت کنگئے رسم هست، بله تئو اَنگت شَریَتا پرۆشئے. 28چێا که یَهودی آ نه‌اِنت که زاهرا یَهودی اِنت و راستێن سُنّت بئیگ زاهری و جسمی چیزّے نه‌اِنت. 29یَهودی هما اِنت که په دل یَهودی اِنت و راستێن سُنّت دلئے تها بیت، چه هُدائے روها بیت، چه نِبشته کرتگێن لبزا نبیت. چُشێن مردما چه اِنسانا ستا نرسیت، چه هُدایا رسیت.

Currently Selected:

پولُسئے کاگد په رومیان 2: HPKB

Highlight

Copy

Compare