زَبور 77
77
سکّی و سۆریانی رۆچا هُدائے شۆهازا آن
په سازگر و وشآوازانی سالارا. په جِدوتونا. اَساپئے زَبور.
1من هُدایا تئوارَ کنان و په کُمکا هماییا گوانکَ جنان،
منی پریات گۆن هُدایا اِنت و آ منی آوازا گۆشَ داریت.
2سکّی و سۆریانی رۆچا هُداوندئے شۆهازا آن،
سجّهێن شپا منی دست دْراج اَنت و دَمَ نبَران،
منی اَرواه آرام گِرَگَ نلۆٹیت.
3هُدایا یاتَ کنان و نالان،
پِگرَ کنان و دِلپرۆشَ بان. اۆشت...
4تئو منی چمّان نَزّ بئیگا نئیلئے،
پرێشان آن و هبر کرتَ نکنان.
5گوَستگێن وهدانی هئیالا کپان،
کوَهنێن اَهد و باریگانی.
6شپان، وتی سئوتئے هئیالا کپان،
دلا باز پگریگَ بان و اَرواهُن جُستَ کنت:
7”هُداوند تان اَبد یلهَ کنت و
پدا هچبر مهربانَ نبیت؟
8آییئے مِهر په مدامی هلاس بوتگ و
کئولی په سجّهێن نسلان زئوال؟
9هُدایا مهربان بئیگ شمُشتگ و
وتی رهمتی هِژمئے تها بند کرتگ؟“ اۆشت...
10منَ گوَشان: ”اے شَکّ و سئوال منا رنجێننت
نون هما اهد و باریگانی هئیالا کپان
که بُرزێن اَرشئے هُدایا وتی راستێن دست شهارتگ.“
11او هُداوند! تئیی کاران یاتَ کنان،
تئیی اَجَبێن کاران که تئو پێشی زمانگان کرتگاَنت.
12تئیی کرتگێن سجّهێن کارانی بارئوا پِگرَ کنان و
تئیی کِردانی هئیالا بان.
13او هُدا! تئیی راه پاک اِنت.
کجام هُدا مئے هُدائے پئیما مزن بوتَ کنت؟
14تئو هما هُدا ائے که اَجَبێن کارَ کنت.
تئو وتی زۆر و واک سجّهێن کئومانی نیاما پێش داشتگ،
15گۆن وتی باسک و کدرتا وتی کئوم رَکّێنتگ،
آکوب و ایسُّپئے چُکّ. اۆشت...
16آپان ترا دیست، او هُدا!
آپان ترا دیست و لَرزِتنت،
جُهلانکی دْرَهگا لگّتنت.
17جمبران آپَ گوَرت و
آسمانان گْرندِت،
تئیی گْرۆکئے تیر هر نێمگا رِتکنت.
18تئیی گْرندئے تئوار دَنز و گواتانی تها اَت،
تئیی نورا جهان رۆشنا کرت،
زمین لرزت و جُمبِت.
19تئیی راه چه مزنێن دریایا گوَست و
تئیی کِشک چه مزنێن آپان،
بله تئیی پادانی پد گِندگ نبوتنت.
20تئو وتی کئوم موسّا و هارونئے دَستا رهشۆنی کرت،
رمگێئے پئیما.
Currently Selected:
زَبور 77: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
