زَبور 66
66
تئیی کار باکمال اَنت
په سازگر و وشآوازانی سالارا. سئوتے. زَبورے.
1او زمینئے سجّهێن مردمان! په هُدایا شادهیئے گوانکا بجنێت.
2آییئے نامئے مزنیا نازێنێت و
آییئے شان و شئوکتا ستا کنێت.
3هُدایا بگوَشێت: ”تئیی کار چنکدر باکمال اَنت.
تئیی واک و کدرتئے مزنیئے سئوَبا
دژمن تئیی دێما هاکا کپنت.
4زمینئے سجّهێن مردم ترا سُجدهَ کننت و
ترا نازێننت.
هئو! تئیی ناما ساڑاینت.“ اۆشت...
5بیاێت و بچارێت که هُدایا چے کرتگ،
اَجبێن کار په بنی آدما.
6دریایی هُشک کرت و
هُدائے کئوم اۆدا پاد پئیادکا چه کئورا گوَست،
آییئے بارگاها شادمانی بکنێن.
7آ گۆن وتی کدرتا تان اَبد بادشاهیَ کنت،
چمّی گۆن کئومان اِنت.
سرکش آییئے هلاپا پاد مئیاینت. اۆشت...
8او کئومان! مئے هُدایا ستا کنێت،
په بُرزتئواری بنازێنێتی.
9مئے زِندی رَکّێنتگ و
پادی چه ٹگَلَگا داشتگاَنت.
10او هُدا! چیا که تئو مارا چکّاسِتگ،
تئو مارا نُگرهئے پئیما پلگارتگ.
11تئو مارا داما دئور داتگ و
مئے گردنا مزنێن بارے اشتگ.
12چه تئیی رزایا مردمان مارا سَرجمیا لگتمال کرتگ،
چه آپ و آسا گوَستگێن،
بله مارا سرسبزێن جاهێا آورتگِت.
13گۆن سۆچگی کُربانیگان تئیی درگاها کایان و
گۆن تئو وتی کئولان پورهَ کنان،
14هما کئول که لُنٹان واده داتگ و دپا گوَشتگاَنت
سکّی و سۆریانی وهدا.
15پزّۆرێن دلوَتان سۆچگی کُربانیگَ کنان،
گۆن گوَرانڈانی کُربانیگئے دوتّان،
په تئو پس و گۆک ندرَ کنان. اۆشت...
16او سجّهێن هُداتُرسان! بیاێت و بِشکنێت،
هما چیزّانَ گوَشان که په من کرتگاَنتی.
17گۆن وتی دپا آییئے کِرّا پریاتُن کرتگ،
آییئے ستا و سنا منی زبانا اَت.
18اگن بدیے منی دلا بوتێن
هُداوندا منی هبر گۆش نداشتگاَت.
19بله هُدایا په راستی اِشکتگ و
منی دْوائے تئواری گۆش داشتگ.
20هُدایا ستا بات که چه منی دْوایا نادلگۆش نبوتگ و
وتی مِهری چه من دور نداشتگ.
Currently Selected:
زَبور 66: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
