زَبور 42
42
زَبورئے دومی کتاب
زَبور 42—72
او منی اَرواه! چیا پرێشان ائے؟
په سازگر و وشآوازانی سالارا. کۆرهئے چُکّانی شئیری گوَشتانک.
1آسکئے پئیما که په کئورئے آپان زهیروار اِنت،
همے پئیما، او منی هُدا، منی اَرواه تئیی زهیران اِنت.
2منی اَرواه په هُدایا تُنّیگ اِنت،
په زِند بکشۆکێن هُدایا،
که بارێن کدی هُدائے بارگاها رئوان و آییئے دێما زاهرَ بان؟
3شپ و رۆچ وراکُن اَرس اِنت،
وهدے مردم مُدام منا گوَشنت:
”تئیی هُدا کجا اِنت؟“
4وهدے وتی دلئے دردان درشانَ کنان،
هئیالا کپان که چِه پئیما مزنێن مُچّیئے همراه اتان،
جشنئے مزنێن مُچّیئے و
گۆن شادهیئے کوکّار و شُگرگزاریئے سئوتان
دێم په هُدائے لۆگا آیانی رهشۆن اتان.
5او منی اَرواه! چیا گیمّرتگئے؟
چیا منی دل و درونا پرێشان ائے؟
اۆست و اُمێت هُدائے سرا بکن،
چیا که نۆکسرا هماییا نازێنان،
وتی رَکّێنۆک و
6وتی هُدایا.
منی درونا اَرواه گیمّرتگ
پمێشکا ترا چه اُرْدُنئے سرڈگار#42:6 اُرْدُنئے سرڈگارئے مانا مرۆچیگێن اُرْدُنئے مُلک نهاِنت، اُرْدُنئے کئور و دَرَگ اِنت. و هِرمۆنئے کۆها یاتَ کنان،
چه میسارئے کۆها.
7تئیی مزنێن آپشارانی گْرندا،
جُهلانکی، جُهلانکیا گوانکَ جنت،
تئیی سجّهێن چئول و مئوج،
منی سرا پرُشتگاَنت.
8رۆچا، هُداوند وتی مِهرا دێمَ دنت و
شپا سئوت و زێملی گۆن من اِنت،
دْواے دێم په وتی زِند بَکشۆکێن هُدایا.
9گۆن هُدایا که منی تلار اِنت گوَشان:
”چیا منا شمُشتگِت؟
چیا چه دژمنئے آزارا
مۆتک بیاران؟“
10دژمنانی شگانان، منی هڈّ هورت کرتگاَنت،
چیا که سجّهێن رۆچا منا گوَشنت:
”تئیی هُدا کجا اِنت؟“
11او منی اَرواه! چیا گیمّرتگئے؟
چیا منی دل و درونا پرێشان ائے؟
اۆست و اُمێت هُدائے سرا بکن،
چیا که نۆکسرا هماییا نازێنان،
وتی رَکّێنۆک و وتی هُدایا.
Currently Selected:
زَبور 42: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
