لوکا 9

دوازدهێن کاسِدانی اِهتیار

(مَتّا 10‏:5‏–15؛ مَرکاس 6‏:7‏–13)

1ایسّایا دوازدهێن کاسِد لۆٹاێنتنت، آیانا سجّهێن جِنّانی کشّگ و ناجۆڑیانی دْراه کنگئے واک و اِهتیاری دات و 2په هُدائے بادشاهیئے جار جنَگ و نادْراهانی دراه کنگا راهی داتنت. 3گوَشتی: ”په وتی سپرا هچّ چیزّ مزورێت گۆن، نه اَساے، نه لۆت#9‏:3 لۆت سَپری پێلکے که چیزّی مانَ کننت و کۆپگاای کننت. و تورگے، نه نان و تۆشگ، نه زَرّ و نه گێشێن جامگے. 4وهدے لۆگێا رئوێت، تان شهرئے یله دئیگا هما لۆگا بمانێت. 5اگن مردم شمارا وشّاتکَ نکننت، چه آیانی شهرا در آێت و دَر آیگئے وهدا وتی پادانی دَنز و هاکان همۆدا بچَنڈێت تانکه آیانی هِلاپا شاهدی ببیت که شما هُدائے کُلئو په آیان سر کرتگ.“ 6گڑا ایسّائے مُرید در کپت و مێتگ په مێتگ هر جاه، وشّێن مِستاگِش په مردمانَ رَسێنت و نادْراهێن مردمِش دْراهَ کرتنت.

هیرودیسئے پرێشانی

(مَتّا 14‏:1‏–12؛ مَرکاس 6‏:14‏–29)

7وهدے جَلیلئے هاکم هیرودیس اے سجّهێن هبر و هالان سَهیگ بوت، پرێشان و تکانسر#9‏:7 تکانسر، بزان کَسے که پِگری گِرِپت و جنجالا کپتگ، سَربَتَگ، سرگردان. بوت، چێا که لهتێن مردم ایسّائے بارئوا گوَشگا اَت که یَهیا اِنت که پدا چه مُردگان زندگ بوتگ. 8دگه لهتێن گوَشگا اَت که اِلیاس نبی اِنت که زاهر بوتگ، و دگه لهتێن گوَشگا اَت که چه پێشی زمانگئے پئیگمبران یکّے که پدا زندگ بوتگ. 9گڑا هیرودیسا گوَشت: ”یَهیائے سر وَه من بُرِّتگ، نون اے کئے اِنت که آییئے بارئوا من اے ڈئولێن هال اِشکنگا آن؟“ آ په ایسّائے گِندگا هُدۆناک#9‏:9 هُدۆناک، بزان واهگدار، اَرمانی، لۆٹۆک، دلمانگ. اَت.

پنچ هزار مردما وراک دئیگ

(مَتّا 14‏:13‏–21؛ مَرکاس 6‏:30‏–44؛ یوهَنّا 6‏:1‏–14)

10وهدے ایسّائے کاسِد چه وتی سپرا پِر ترّت و آتکنت، وتی کرتگێن کارانی هالِش ایسّایا سر کرت. گڑا ایسّایا آ گۆن وت همراه کرتنت و بئیت‌سئیدا نامێن شهرێا شت تانکه آ چه مردمان دور و گِستا ببنت. 11بله وهدے مردم سَهیگ بوتنت، آییئے همراه بوتنت. ایسّایا آ وشّاتک کرتنت، هُدائے بادشاهیئے بارئوا سر و سۆج داتنت و نادْراهێن مردمی هم وشّ و دْراه کرتنت.

12رۆنندئے وهدا دوازدهێن کاسِد آتکنت و گوَشتِش: ”نون اے مردمان راه دئے که اے کَش و گوَرئے مێتگ و بازاران برئونت و په وت ورگ و وَپسگئے بند و بَست بکننت، چێا که ما اِدا گیابانێا اێن.“ 13بله ایسّایا گوَشت: ”شما وت اِشان وراک بدئیێت.“ آیان پَسّئو دات: ”مئے کِرّا پنچ نگن و دو ماهیگا ابێد دگه هِچّ نێست. تئو چے گوَشئے، ما برئوێن و په اے سجّهێن مردمان وراک بگرێن؟“ 14چه آ مردمان کِساس پنچ هزار مردێن اَتنت. ایسّایا گۆن مُریدان گوَشت: ”مردمان پنجاه پنجاهئے ٹۆلیا بنادێنێت.“ 15مُریدان اَنچُش کرت و سجّهێن نادێنتنت.

16ایسّایا پنچێن نگن و دوێن ماهیگ زرتنت و آسمانئے نێمگا چارت، هُدائے شُگری گپت و پدا نگن و ماهیگی چُنڈ چُنڈ کرت و مُریدانی دستا داتنت که مردمانی سرا بهرِش کنێت. 17سجّهێنان سێرا وارت و اَنگت چه سر آتکگێن چُنڈان دوازده سَپْت#9‏:17 سَپْت، بزان سَبَد، مزنێن چَلّی، ساچی. پُرّ بوت.

پِتْرُسئے گواهی

(مَتّا 16‏:13‏–28؛ مَرکاس 8‏:27‏–33)

18یکّ رۆچے ایسّا تهناییا دْوا کنگا اَت و بسّ مُرید گۆن آییا گۆن اَتنت. چه مُریدان جُستی کرت: ”مردم منی بارئوا چے گوَشنت، من کئے آن؟“ 19آیان پَسّئو دات: ”لهتێنَ گوَشیت تئو پاکشۆدی دئیۆکێن یَهیا ائے و لهتێنَ گوَشیت تئو اِلیاس نبی ائے. دگه لهتێنَ گوَشیت که تئو چه پێسریگێن زمانگئے آ دگه نبیان یکّے ائے و پدا زندگ بوتگئے.“ 20آییا جُست کرت: ”شما وت منی بارئوا چے گوَشێت، من کئے آن؟“ پِتْرُسا پَسّئو دات: ”تئو هُدائے راه داتگێن هما مَسیه ائے.“

وتی مَرکئے بارئوا ایسّائے ائولی پێشگۆیی

21بله ایسّایا آ هُکم کرتنت که ”اے هبرا گۆن هچکَسا مگوَشێت.“ 22گوَشتی: ”انسانئے چُکّ باید اِنت بازێن سکّی و سۆریے#9‏:22 سکّی و سۆری، بزان جنجالی، تکلیپ. بسگّیت#9‏:22 سَگّگ، بزان برداشت کنگ.. کئومئے کماش، مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگر اَلّما آییا نمَنّنت و کۆشارێننت و سئیمی رۆچا آ پدا زندگَ بیت.“

ایسّائے رَندگیری

(مَتّا 10‏:38‏–39؛ 16‏:28؛ مَرکاس 8‏:34‏—9‏:1)

23ایسّایا سجّهێن مردم گوَشتنت: ”اگن کَسے لۆٹیت منی رَندگیریا بکنت، وتی دلئے لۆٹ و واهگان#9‏:23 واهگ، بزان لۆٹ، تلب. بکُشیت و هر رۆچ وتی جندئے سَلیبا بَڈّا بکنت#9‏:23 سَلیب بَڈّا کنگئے مکسد ایسّائے واهگانی پوره کنگ اِنت. و منی رندگیریا بکنت. 24چێا که، هرکَس که وتی ساهئے رَکّێنگئے جُهدا کنت، گاریَ دنت، و هرکَس که منی هاترا وتی ساها نَدرَ کنت، رَکّێنیتی. 25اگن یکّێا سجّهێن دنیا برسیت بله وتی ساها گار بِدنت، گُڑا آییا چِه پائدگَ رسیت؟ 26اگن کَسے چه من و منی هبران شرمندگ ببیت، گڑا انسانئے چُکّ هم آ وهدی که گۆن وتیگ و آسمانی پتئیگ و پاکێن پرێشتگانی شان و شئوکتا اے جهانا پدا کئیت، چه آییا شرمندگَ بیت. 27بله من شمارا راستێنَ گوَشان، اِدا لهتێن مردم اۆشتاتگ که تانکه هُدائے بادشاهیا مگندنت، اے نَمِرنت.“

ایسّائے دێم و دْرۆشمئے دْرپشناکی

(مَتّا 17‏:1‏–9؛ مَرکاس 9‏:2‏–9)

28چه اے هبران کِساس هشت رۆچا رَند ایسّایا پِتْرُس و یوهَنّا و آکوب همراه کرتنت و په دْوایا کۆهێئے سرا شت. 29وهدے ایسّا دْوا کنگا اَت، آییئے دێمئے رَنگ بدل بوت و پۆشاکی سکّ اِسپێت بوت و دْرپشگا#9‏:29 دْرپشگ، بزان شهم جنَگ، رُژنا بئیگ، جلشکگ. لگّتنت. 30یکّ اَناگت دو مرد زاهر بوت و گۆن ایسّایا هبر کنگا لگّتنت. یکّے موسّا اَت و دومی اِلیاس. 31آ دوێن گۆن شان و شئوکتے زاهر بوتنت و ایسّائے مَرکئے بارئوا هبرِش کرت که اَلّما اورشَلیما بئیگی اَت.

32پِتْرُس و آییئے همراه یوهَنّا و آکوب کۆچَنڈگا اَتنت، بله وهدے شَرّێئے سرا آگه بوتنت، ایسّائے شان و شئوکتِش دیست و گۆن آییا دوێن اۆشتاتگێن مردِش هم دیستنت. 33وهدے آ دوێن ایسّایا رُکست کنگ و رئوگا اَتنت، پِتْرُسا گوَشت: ”واجه! مئے اِدا بئیگ سکّ شَرّ اِنت، بِلّ که ما سئے ساهگ و کاپارَ#9‏:33 کاپار، کاپَر، کَپَر. بندێن، یکّے په تئو، یکّے په موسّایا و یکّے په اِلیاسا.“ پِتْرُسا وت نزانت که چے گوَشگا اِنت.

34پِتْرُس اَنگت هبرا اَت که جمبرے#9‏:34 جَمْبَر، بزان اَبر. آتک و آیانی سرا ساهێل بوت. وهدے جمبر آیانی سرا ساهێل بوت، مُریدان تُرست. 35چه جمبرا تئوارے اَتک: ”اے منی بَچّ اِنت که من گِچێن کرتگ، اِشیئے هبران گۆش بدارێت.“ 36تئوارئے اِشکنگا رَند مُریدان ایسّا اێوکا دیست. آیان اے سَرگوَست وتی دلا داشت و آ وهدا وتی دیستگێنِش گۆن هچکَسا نگوَشت.

جِنّی بچکّێئے دْرهبکشی

(مَتّا 17‏:14‏–18؛ مَرکاس 9‏:14‏–27)

37دومی رۆچا وهدے ایسّا و سئیێن مُرید چه کۆها اێر آتکنت، مردمانی مزنێن مُچّیے آتک و گۆن ایسّایا دُچار کپت. 38چه مُچّیئے نیاما مردێا کوکّار کرت و گوَشت: ”او استاد! گۆن تئو دَزبندیَ کنان که منی بچکّا بچار، منی یکّێن چُکّ اِنت. 39جِنّے اَناگت منی چُکّا گیپت و ژامبلێنیت#9‏:39 ژامبلێنگ، بزان چیزّێئے گِرگ و په تْرندی سُرێنگ و لَرزێنگ. و هما دمانا چُکّ جاک و کوکّارَ کنت و گَجَّ و کپَ بیت. آییا سکّ کمّ یلهَ دنت و نێمجانیَ کنت. 40من گۆن تئیی مُریدان دَزبندی کرت که اے جِنّا بکَشّێت، بله آیان کَشّت نکرت.“ 41ایسّایا گوَشت: ”او بێباور و گُمراهێن نَسل و پَدرێچ! من تان کدێنا گۆن شما بمانان و شمارا بسگّان؟ وتی چُکّا اِدا بیار.“ 42وهدے چُکّ پێداک اَت، جِنّا ژامبلێنت و ڈگارا جت. ایسّایا جِنّ هَکّل دات، چُکّ دْراه کرت و پتئے دستا دات. 43سجّهێن مردمان هُدائے شان دیست و هئیران و هبکّه بوتنت.

ایسّائے مَرکئے دومی پێشگۆیی

(مَتّا 17‏:22‏–23؛ مَرکاس 9‏:30‏–32)

وهدے سجّهێن مردم چه ایسّائے مۆجزهان هئیران اَتنت، آییا گۆن وتی مُریدان گوَشت: 44”منی اے هبران په شَرّی دلگۆش کنێت، انسانئے چُکّ مردمانی دستا دئیگَ بیت.“ 45بله مُرید آییئے اے هبرا سرپد نبوتنت، چێا که په آیان رَمز و رازے اَت. چه ایسّایا جُست کنگِش هم تُرست.

مزنی

(مَتّا 18‏:1‏–5؛ مَرکاس 9‏:33‏–37)

46ایسّائے مُرید وت‌مان‌وتا اے گپّئے سرا دَپجاکا لگّتنت که مئے تها مسترێن مردم کئے اِنت؟ 47ایسّایا آیانی دلئے هبر زانت و یکّ کَسانێن چُکّے وتی کَشا اۆشتارێنت و 48گۆن مُریدان گوَشتی: ”هرکَس که په منی ناما اے کسانێن چُکّا وَشّاتکَ کنت و شرپَ دنت، بزان آ منا شرپَ دنت. هرکَس که منا شرپَ دنت، آییا هم شرپَ دنت که منا راهی داتگ، چێا که شمئے مستر هما اِنت که وتا چه سجّهێنان کَسترَ زانت.“

آ که شمئے هِلاپ نه‌اِنت، شمئے نێمگا اِنت

(مَرکاس 9‏:38‏–40)

49یوهَنّایا گۆن ایسّایا گوَشت: ”واجه! ما یکّ مردے دیست که تئیی نامئے سرا مردمانی جِنّان کَشّگا اَت، بله ما آ نه‌اِشت، چێا که آ چه ما نه‌اَت.“ 50ایسّایا گوَشت: ”نه، اے کارا مکنێت، چێا که اگن کَسے شمئے هِلاپ نه‌اِنت، شمئے نێمگا اِنت.“

سامِریانی نمَنّگ

51وهدے ایسّائے چست بئیگ و آسمانا رئوگئے وهد نزّیکّ بوت، گۆن دلجمێن شئورے دێم په اورشَلیما راه گپت. 52بله چه وت پێسر لهتێن کاسِدی راه دات. آ شتنت و سامِریانی مێتگێا رَستنت تانکه چه آییئے آیگا پێسر په آییا تئیاری بکننت. 53بله اۆدئے مردمان ایسّا وشّاتک نکرت چێا که آ اورشَلیما رئوگا اَت.#9‏:53 اورشَلیم، یَهودیانی پاکێن شهر اَت، بله سامِریان اورشَلیم پاکێن شهرے نمَنّت. 54وهدے ایسّائے مُرید آکوب و یوهَنّا چه اے هالا سَهیگ بوتنت، گوَشتِش: ”او هُداوند! تئو رزا دئیئے ما چه هُدایا بلۆٹێن که چه آسمانا آسے راه بدنت و اِشان هاک و پُر بکنت؟“ 55بله ایسّایا چَکّ تَرّێنت و هَکّل داتنت.#9‏:55 لهتێن دَزنبشتا آتکگ: ایسّایا گێش کرت: ”شما نزانێت گۆن کجام روها همگرَنچ اێت. چێا که انسانئے چُکّ په مردمانی گار و گُمسار کنگا نئیاتکگ، په آیانی رَکّێنگا آتکگ.“ 56رَندا گۆن وتی مُریدان، دگه مێتگێا شت.

کئے ایسّائے مُرید بوتَ کنت؟

(مَتّا 8‏:19‏–22)

57ایسّا و آییئے مُرید راها رئوگا اَتنت. مردێا گوَشت: ”هر جاه که تئو رئوئے، من تئیی رندگیریا کنان.“ 58ایسّایا گوَشت: ”رۆباهان هۆنڈ#9‏:58 هۆنڈ، بزان زمینا مزنێن ٹُنگ. هست و بالی مُرگان کدۆه#9‏:58 کُدۆه، بزان کُدام، بالی مُرگئے لۆگ.، بله انسانئے چُکّا په سرئے اێر کنگا هم جاگه نێست.“

59ایسّایا گۆن دگه مردێا گوَشت: ”بیا، منی رَندگیریا بکن.“ بله آییا پَسّئو دات: ”او واجه! منا اِجازت بدئے که پێسرا برئوان و وتی پتا کبر و کپن بکنان.“ 60ایسّایا گوَشت: ”بِلّ که مُردگ وتی مُردگان وت کَبر و کَپنَ کننت، تئو برئو و هُدائے بادشاهیئے وشّێن مِستاگا په مردمان سر کن.“

61دگرێا گوَشت: ”او واجه! من تئیی رَندگیریا کنان، بله منا بِلّ که پێسرا وتی لۆگئے مردمان رُکست بکنان.“ 62ایسّایا آییئے پَسّئوا گوَشت: ”آ کَس که نَنگار #9‏:62 نَنگار، بزان پَلکَشّ، هما چۆٹێن دار یا آسِن که گۆن اِشیا زمینا پَلَ کشّنت.کنگئے وهدا پُشتا چاریت، هُدائے بادشاهیا هِزمتکاریئے لاهک نه‌اِنت.“

Currently Selected:

لوکا 9: HPKB

Highlight

Copy

Compare