دَرگوَز 20

دَه پرمان

1هُدایا اے سجّهێن هبر گوَشتنت: 2”من تئیی هُداوندێن هُدا آن، هما که ترا چه مِسرا در کرت و آورت، چه هما مُلکا که اۆدا گُلام اَتئے.

3چه من اَبێد ترا دگه هچّ هُدا مبیت. 4نه بُرزێن آسمانئے چیزّێئے شِکلا په وت بُت اَڈّ بکن، نه زمینئے سرئے چیزّێئے شِکلا، نه زمینئے چێرئے آپانی تهئے چیزّێئے شِکلا. په وت هچّ بُتێن هُدا اَڈّ مکن. 5اِشانی دێما سرا جَهل مکن و سُجدهِش مکن. چێا که من تئیی هُداوندێن هُدا هَسَدّیگێن هُداے آن. پِتانی رَدکاریانی سِزایا آیانی چُکّانَ دئیان. آ که چه من نپرتَ کننت، آیانی ردکاریانی سِزایا آیانی سئیمی و چارمی نَسل و پَدرێچا دئیان. 6بله آ مردم که منا دۆستَ دارنت و منی پرمانانی سرا کارَ کننت، من تان هزاران نَسلا آیانی سرا مهربانَ بان.

7مُپت و وَتسرا وتی هُداوندێن هُدائے ناما مگِر. هرکَس که مُپت و وتسرا هُداوندئے ناما گیپت، گُنهکارَ بیت.

8شَبَّتئے رۆچا یات بدار و اے رۆچا گچێنی و پاکێن رۆچے بزان. 9شَش رۆچا کار کن و وتی سجّهێن کاران گیشّێن. 10بله هپتمی رۆچ تئیی هُداوندێن هُدائے شَبَّتئے رۆچ اِنت. اے رۆچا هچّ کار مکن، نه تئو، نه تئیی بَچّ و جنکّ، نه تئیی گُلام و مۆلد، نه تئیی دَلوَت و نه هما ڈَنّی مردم که تئیی شهرا نِندۆک اِنت. 11چێا که هُداوندا شَش رۆچا آسمان، زمین، دریا و هرچے که اِشانی تها هست، اَڈّ کرتنت و هپتمی رۆچا آرامی کرت، پمێشکا هُداوندا شَبَّتئے رۆچ برکت داتگ و گِچێنی و پاکێن رۆچے جۆڑ کرتگ.

12وتی پت و ماتا اِزّت بدئے که هما مُلکا تئیی اُمر دْراج ببیت که تئیی هُداوندێن هُدا ترا دنتی.

13مردم مَکُش.

14زِنا مکن.

15دُزّی مکن.

16وتی همساهگئے هلاپا درۆگێن شاهدی مدئے.

17په وتی همساهگئے لۆگا دِلمانَگ مبئے. په آییئے جَن، گُلام، مۆلد، گۆک، هر یا دگه چیزّێا لالِچ مکن.“

مهلوکئے تُرس

18وهدے سجّهێن مردمان دیست که گْرند و گِرۆک اِنت و کرنائے تئوار اِنت و دوتّێا کۆه پۆشِتگ، چه تُرسا لَرزِت و دور اۆشتاتنت. 19آیان گۆن موسّایا گوَشت: ”تئو وت گۆن ما هبر کن و ما تئیی هبرا گۆشَ دارێن، بله مئیل که هُدا گۆن ما هبر بکنت. اگن هُدا گۆن ما هبر بکنت، ما مرێن.“ 20موسّایا گۆن مهلوکا گوَشت: ”متُرسێت، هُدا پمێشکا آتکگ که شمارا بچکّاسیت و آییئے تُرس شمئے دلان بنندیت و شما گناه مکنێت.“

21مهلوک دور اۆشتات و موسّا دێم په هما بَزێن تهاریا شت که هُدا اۆدا اَت.

بُتێن هُدا و کُربانجاه

22هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت: ”اِسراییلیان بگوَش که شما وت دیست که من چه آسمانا گۆن شما هبر کرت. 23چه من اَبێد شمارا دگه هچّ هُدا مبیت. په وت هچّ بُتێن هُدا اَڈّ مکنێت. نه نُگرهێن هُدا اَڈّ کنێت، نه تلاهێن.

24په من هاکئے کُربانجاهے اَڈّ کن. اۆدا چه وتی پَس و گۆکان سۆچَگی کُربانیگ و همدلیئے کُربانیگ پێش کن. هر جاگه که من ترا وتی نامئے یات کنگا پَرمایان، همۆدا تئیی کرّا کایان و ترا برکتَ دئیان. 25بله اگن په من سِنگئے کُربانجاهے اَڈَّ کنئے، چه تْراشتگێن سِنگان اَڈّی مکن. چێا که په سِنگئے تْراشَگا ائوزار و سامان کارمرزَ کنئے و سِنگان پلیتَ کنئے. 26منی کُربانجاها پَدانک پِر مکن که سَر کپگئے وهدا بێسِتْرَ بئے.“

Currently Selected:

دَرگوَز 20: HPKB

Highlight

Copy

Compare