ကမ္ဘာဦးကျမ်း 20

စာရာကိုအဘိမလက်မင်းကြီးလက်မှကယ်တင်တော်မူခြင်း

1အာဗြဟံသည် ထိုအရပ်မှ နေဂေ့အရပ်သို့ရွှေ့ပြောင်း၍ ကာဒေရှအရပ်နှင့်ရှုရအရပ်ကြား၌ နေထိုင်လေ၏။ ဂေရာမြို့၌တည်းခိုနေထိုင်စဉ် 2အာဗြဟံက မိမိမယားစာရာနှင့်ပတ်သက်၍ “သူသည် ငါ၏နှမဖြစ်သည်”ဟု ဆိုသဖြင့် ဂေရာဘုရင်အဘိမလက်မင်းကြီးသည် လူလွှတ်၍ စာရာကိုသိမ်းယူလေ၏။

3သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အဘိမလက်မင်းကြီးထံသို့ ညအိပ်မက်ထဲတွင်ကြွလာ၍ “သင်သိမ်းယူသောမိန်းမကြောင့် သင်သေရမည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယောက်ျားရှိသောမိန်းမဖြစ်၏”ဟု မိန့်တော်မူ၏။

4အဘိမလက်မင်းကြီးသည် ထိုမိန်းမထံမချဉ်းကပ်ရသေးသည်ဖြစ်၍ “အို ဘုရားရှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်သောလူမျိုးကိုပင် ကွပ်မျက်တော်မူမည်လော။ 5ထိုသူက ‘သူသည် ငါ့နှမဖြစ်သည်’ဟု ဆိုသည်မဟုတ်လော။ ထိုမိန်းမကလည်း ‘သူသည် ငါ့အစ်ကိုဖြစ်သည်’ဟု ဆိုခဲ့ပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် ရိုးဖြောင့်သောစိတ်နှင့် အပြစ်ကင်းသောလက်ဖြင့် ဤအမှုကို ပြုပါ၏”ဟု လျှောက်လေ၏။

6ထိုအခါ ဘုရားသခင်က “မှန်ပေ၏။ သင်သည် ရိုးဖြောင့်သောစိတ်ဖြင့် ဤအမှုကိုပြုကြောင်း ငါသိ၍ သင်သည် ငါ့ကိုမပြစ်မှားမိစေရန် ငါဟန့်တား၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင့်အား ထိုမိန်းမကိုထိခွင့်မပေးခဲ့ချေ။ 7ယခု ထိုသူ၏မယားကို ပြန်ပေးလော့။ သူသည် ပရောဖက်ဖြစ်သောကြောင့် သင့်အတွက်ဆုတောင်းပေးလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သင်သည် အသက်ချမ်းသာရာရလိမ့်မည်။ သို့သော် သင်ပြန်မပေးလျှင် သင်နှင့်တကွ သင်နှင့်သက်ဆိုင်သူအားလုံးသည် မုချသေရမည်ကို သိမှတ်လော့”ဟု အဘိမလက်မင်းကြီးအား အိပ်မက်ထဲတွင် မိန့်တော်မူ၏။

8အဘိမလက်မင်းကြီးသည်လည်း နံနက်စောစောထ၍ မိမိအမှုထမ်းအပေါင်းတို့ကိုဆင့်ခေါ်ပြီးလျှင် ဤအမှုအရာအလုံးစုံတို့ကို သူတို့အားပြောကြားလေ၏။ ထိုအခါ လူတို့သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြ၏။

9ထို့နောက် အဘိမလက်မင်းကြီးသည် အာဗြဟံကိုဆင့်ခေါ်၍ “သင်သည် ငါတို့အား မည်သို့ပြုဘိသနည်း။ သင့်ကို ငါမည်သို့ပြစ်မှားမိသဖြင့် သင်သည် ငါ့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ငါ့နိုင်ငံအပေါ်၌လည်းကောင်း ကြီးလေးသောအပြစ်ကို ကျရောက်စေသနည်း။ သင်သည် မပြုသင့်သောအမှုတို့ကို ငါ၌ပြုလေပြီတကား”ဟု သူ့အား မိန့်ဆို၏။ 10တစ်ဖန် အဘိမလက်မင်းကြီးက “သင်သည် မည်သို့တွေးထင်၍ ဤအမှုကိုပြုသနည်း”ဟု အာဗြဟံအား မေး၏။

11အာဗြဟံကလည်း “ဤအရပ်ရှိလူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းလုံးဝမရှိကြပါ။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့သည် အကျွန်ုပ်၏မယားအတွက်ကြောင့် အကျွန်ုပ်ကိုသတ်ကြလိမ့်မည်ဟု အကျွန်ုပ်ထင်၍ ထိုသို့ပြုမိပါပြီ။ 12ထို့ပြင် သူသည် အမှန်ပင် အကျွန်ုပ်၏နှမဖြစ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ဖခင်၏သမီးဖြစ်သော်လည်း အကျွန်ုပ်မိခင်၏သမီးမဟုတ်ပါ။ နောက်တွင် အကျွန်ုပ်၏မယား ဖြစ်လာပါ၏။ 13ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်ကို အကျွန်ုပ်ဖခင်၏အိမ်မှထွက်ခွာ၍ လှည့်လည်သွားလာစေတော်မူသောအခါ အကျွန်ုပ်က ‘သင်သည် ငါ့ကို မေတ္တာထားသည့်အနေဖြင့် ငါတို့သွားလေရာရာ၌ ငါနှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် ကျွန်မ၏အစ်ကိုဖြစ်သည်ဟု ပြောပါ’ ဟူ၍ သူ့အား မှာထားပါသည်”ဟု ဖြေကြားလေ၏။

14ထိုအခါ အဘိမလက်မင်းကြီးသည် သိုးအုပ်၊ နွားအုပ်၊ ကျွန်ယောက်ျားနှင့်ကျွန်မိန်းမတို့ကိုယူ၍ အာဗြဟံအားပေးလေ၏။ သူ၏မယားစာရာကိုလည်း သူ့အားပြန်ပေး၏။ 15ထို့နောက် အဘိမလက်မင်းကြီးက “ကြည့်လော့။ ငါ၏နယ်မြေသည် သင့်ရှေ့၌ရှိ၏။ သင်အလိုရှိသည့်နေရာ၌ နေထိုင်လော့”ဟု မိန့်ဆို၏။ 16စာရာကိုလည်း “ကြည့်လော့။ သင်၏အစ်ကိုအား ငွေစတစ်ထောင်ကို ငါပေးပြီ။ ဤငွေသည် သင်နှင့်အတူရှိသောသူအားလုံးရှေ့တွင် သင်၏ဂုဏ်သိက္ခာထိန်းသိမ်းခြင်း#20:16 တိုက်ရိုက်ပြန်ဆိုလျှင် “မျက်စိကိုဖုံးကွယ်ထားခြင်း”။အတွက်ဖြစ်လိမ့်မည်။ သင်သည်လည်း အားလုံးရှေ့၌ အပြစ်ကင်းကြောင်းထင်ရှားလိမ့်မည်”ဟု မိန့်ဆို၏။

17ထိုအခါ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ဆုတောင်းလေ၏။ ဘုရားသခင်သည်လည်း အဘိမလက်မင်းကြီးမှစ၍ သူ၏မိဖုရား၊ သူ၏ကျွန်မတို့ကို ကျန်းမာစေတော်မူသဖြင့် သူတို့သည် သားသမီးကိုမွေးဖွားကြ၏။ 18အကြောင်းမှာ အာဗြဟံ၏မယားစာရာကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် အဘိမလက်မင်းကြီး၏နန်းတွင်းသူအားလုံးတို့အား သန္ဓေတည်ခွင့်ကို အလျှင်းပေးတော်မမူသောကြောင့်ဖြစ်၏။

Currently Selected:

ကမ္ဘာဦးကျမ်း 20: MSBU

Highlight

Copy

Compare