Маркус баян қилған Хуш Хәвәр 2
2
Һәзрити Әйсаниң паләч адәмни сақайтиши
1Бир нәччә күндин кейин, һәзрити Әйса Кәпәрнаһумдики бурун турған өйгә йәнә кәлди. Униң кәлгәнлиги тоғрисидики хәвәр тарқилиш биләнла, 2у йәргә шунчилик көп адәм жиғилдики, һәтта ишик алдидиму пут қойғидәк йәр қалмиған еди. Һәзрити Әйса уларға Худаниң сөзини йәткүзүвататти. 3Шу чағда Униң йениға паләч бир адәмни төрт киши көтирип елип кәлди. 4Улар адәмниң толилиғидин һәзрити Әйсаниң йениға баралмай, У тәлим бериватқан өйниң өгүзини тешип, бемарни ятқан орун-көрписи билән һәзрити Әйсаниң алдиға чүшәрди. 5Уларниң ишәнчини көргән һәзрити Әйса һелиқи паләчкә:
— Оғлум, сениң гуналириң кәчүрүм қилинди, — деди.
6У йәрдә олтарған бәзи Тәврат устазлири көңлидә: 7«Бу адәм немә үчүн мундақ дәйду? Бу күпүрлүкқу! Худадин башқа һеч кимниң гуналарни кәчүрүм қилиш һоқуқи йоққу!» дейишти.
8Уларниң немә ойлаватқанлиғини шу ан билгән һәзрити Әйса уларға мундақ деди:
— Силәр буни немә үчүн күпүрлүк дәйсиләр? 9«Гуналириң кәчүрүм қилинди!» дейиш асанму яки «Орнуңдин тур, орун-көрпәңни жиғиштуруп маң!» дейишму? Әлвәттә, ейтмақ асан, қилмақ тәс. 10Амма һазир Инсан Оғлиниң #2:10 Муқәддәс Язмиларда «Инсан Оғлидин» ибарәт Әвәтилгүчиниң Худаниң күч-қудрити вә шан-шәриви билән асмандин чүшүп, пүткүл инсанларни мәңгү башқуридиғанлиғи алдин-ала ейтилған. Һәзрити Әйса бу намни Өзи һәққидә ишләткән. йәр йүзидә гуналарни кәчүрүм қилиш һоқуқиға егә екәнлигини испатлап берәй, — деди. Андин паләч кесәлгә:
11— Орнуңдин тур, орун-көрпәңни жиғиштуруп өйүңгә қайт! — дәп буйриди. 12Һелиқи адәм орнидин дәс туруп, орун-көрписини жиғиштурди вә һәммисиниң көз алдида өйдин чиқип кәтти. Һәйран қалған халайиқ Худани мәдһийилишип:
— Бундақ ишни әзәлдин көрүп бақмиған едуқ, — дейишти.
Һәзрити Әйсаниң Лавийни шагиртлиққа чақириши
13Һәзрити Әйса йәнә көл бойиға қарап маңди. Нурғун кишиләр Униң әтрапиға топлишивалди. Һәзрити Әйса уларға тәлим бәрди.
14Һәзрити Әйса йолдин өтүп кетиветип, баҗ жиғидиған җайда олтарған Алфайниң оғли Лавийни көрүп, униңға:
— Маңа әгәшкин, — деди. Лавий орнидин туруп, Униңға әгәшти.
15Кейин һәзрити Әйса Лавийниң өйидә меһмандарчилиқта болуватқанда, тәклип қилинған нурғун баҗгирлар #2:15 Баҗгир — Исраилни ишғал қилған римлиқлар үчүн өз хәлқидин баҗ жиғип беридиған вә шу сәвәптин хәлиқниң нәпритигә учриған йәһудийлар. вә шулардәк гунакар, дәп қаралған бир қисим кишиләрму һәзрити Әйса вә шагиртлири билән һәмдәстихан болди. Һәзрити Әйсаға әгәшкәнләр ичидә гунакар дәп қаралған бундақ кишиләр хелә көп еди. 16Пәрисий #2:16 Пәрисийләр — йәһудий диниға тәвә болған, Тәврат түзүмлиригә қаттиқ риайә қилидиған диний еқимдики кишиләр. диний еқимидики бәзи Тәврат устазлири Униң гунакар дәп қаралғанлар вә баҗгирлар билән бир дәстиханда олтарғанлиғини көрүп, шагиртлириға:
— Униң баҗгир вә гунакарлар билән бир дәстиханда олтарғини қандақ гәп?! — дейишти. 17Буни аңлиған һәзрити Әйса уларға:
— Сағлам адәм әмәс, бәлки кесәл адәм тевипқа муһтаҗдур. Мән өзлирини дурус һесаплайдиғанларни әмәс, бәлки өзлириниң гуналирини тонуйдиғанларни чақирғили кәлдим, — деди.
Кониға есиливалмаслиқ
18Йәһия пәйғәмбәрниң шагиртлири билән пәрисийләр роза тутатти. Бәзи кишиләр һәзрити Әйсаниң алдиға келип:
— Йәһия пәйғәмбәрниң шагиртлири вә пәрисийләр роза тутиду, Сизниң шагиртлириңиз немишкә тутмайду? — дәп сорашти.
19Һәзрити Әйса җававән мундақ деди:
— Тойи болуватқан жигит техи той зияпитидә турған чағда, меһманлар һәсрәт чекиватқан адәмләрдәк роза тутса қандақ болғини?! Әлвәттә болмайду! 20Амма жигитниң улардин елип кетилидиған күни келиду, әйнә шу чағда улар қайғу-һәсрәт чәккинидин роза тутиду.
21Һеч ким кона көйнәккә киришип кетидиған йеңи рәхттин ямақ салмайду. Ундақ қилса, кийим жуюлғанда йеңи ямақ киришип, кийимни житип ташлайду. Нәтиҗидә житиқ техиму йоғирип кетиду.
22Шуниңдәк, һеч ким йеңи шарапни кона тулумға қачилимайду. Әгәр ундақ қилса, йеңи шарапниң көпүши билән тулум йерилидудә, шарапму, тулумму кардин чиқиду. Шуниң үчүн йеңи шарапни йеңи тулумларға қачилаш керәк.
Дәм елиш күни һәққидики мәсилә
23Бир дәм елиш күни һәзрити Әйса буғдайлиқтин өтүп кетивататти, биллә кетиватқан шагиртлири башақларни үзүвелип, йейишкә башлиди. 24Пәрисийләр һәзрити Әйсаға:
— Шагиртлириңиз немишкә дәм елиш күни чәкләнгән ишни #2:24 Йәһудийларниң әнъәниси бойичә дәм елиш күни хаман тепиш қаидигә хилап еди. Пәрисийләр шагиртларниң данларни йейиш үчүн ақлишини хаман тәпкәнлик, дәп қариған. Әмәлиятта мәнъий қилинғини башақларни үзүвелип йейиш әмәс, бәлки зираәтләргә оғақ селиштур. қилиду, — дейишти.
25Һәзрити Әйса уларға:
— Падиша Давут вә униң һәмралириниң ач вә муһтаҗлиқта қалғанда қандақ қилғанлиғини Муқәддәс Язмилардин оқумиғанму? 26Баш роһаний Авиятарниң вақтида падиша Давут ибадәтханидики муқәддәс җайға кирип, Худаға аталған нанларни роһанийдин сорап йегән һәм һәмралириғиму бәргән. Һалбуки, бу нанларни роһанийлардин башқа һәр қандақ кишиниң йейиши Тәврат қануниға хилап еди, — деди. 27Һәзрити Әйса уларға йәнә:
— Инсан дәм елиш күни үчүн әмәс, дәм елиш күни инсан үчүн яритилди. 28Шуниң үчүн Мән Инсан Оғли дәм елиш күниниңму Егисидурмән, — деди.
Currently Selected:
Маркус баян қилған Хуш Хәвәр 2: HZUTCYR
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Uyghurche Muqeddes Kitab Jemiyiti