Мәтта баян қилған Хуш Хәвәр 24

Мәркизий ибадәтханиниң вәйран қилинишидин бешарәт

1Һәзрити Әйса мәркизий ибадәтханидин чиқип, қайтиш алдида турғинида, шагиртлири Униң диққитини ибадәтхана беналириға тартмақчи болуп, Униң йениға келишти. 2Һәзрити Әйса уларға:

— Мана буларни көрүватамсиләр? Билип қоюңларки, бу йәрдики һәммә нәрсә гумран қилиниду, һәтта бир тал һул тешиму җайида қалдурулмайду, — деди.

Кәлгүси тоғрисидики бешарәтләр

3Һәзрити Әйса Зәйтун теғида олтарғанда, шагиртлири астағина Униң йениға келип:

— Бизгә ейтиңчу, бу дегәнлириңиз қачан йүз бериду? Сизниң вә заман ахириниң келишини билдүридиған қандақ бешарәтләр болиду? — дәп сорашти. 4Һәзрити Әйса уларға мундақ җавап қайтурди:

— Башқиларниң аздурушидин һошияр болуңлар. 5Чүнки нурғун кишиләр Мениң намимни ишлитип: «Қутқазғучи-Мәсиһ мән болимән», дәвелип, көп адәмләрни аздуриду. 6Силәр уруш хәвәрлири вә уруш параңлирини аңлайсиләр, булардин алақзадә болуп кәтмәңлар, чүнки бу ишларниң йүз бериши муқәррәр. Лекин бу заман ахири йетип кәлди, дегәнлик әмәс. 7Бир милләт йәнә бир милләт билән уруш қилиду. Бир дөләт йәнә бир дөләткә һуҗум қилиду. Нурғун җайларда ачарчилиқ вә йәр тәврәшләр йүз бериду. 8Мана бу ишларниң йүз бериши худди һамилдар аялниң толғиғиниң башланғиниға охшайду.

9У чағда кишиләр силәрни тутуп, азап-оқубәткә селип өлтүриду, Маңа ишәнгәнлигиңлар үчүн пүткүл милләтләр силәрдин нәпрәтлиниду. 10У чағда нурғун кишиләр ишәнчидин таниду, бир-бирини тутуп бериду вә бир-биригә өчмәнлик қилиду. 11Нурғун сахта пәйғәмбәрләр мәйданға келип, нурғун кишиләрни аздуриду. 12Яманлиқларниң көпийиши түпәйлидин, нурғун кишиләрдики меһир-муһәббәт совуйду. 13Лекин ахирғичә бәрдашлиқ бәргәнләр җәзмән қутқузулиду. 14Худаниң Падишалиғи һәққидики бу Хуш Хәвәрниң барлиқ милләтләргә аңлитилиши үчүн, у пүтүн дунияға тарқитилиду, андин заман ахири келиду.

Йерусалимдики чоң балаю-апәт

15— Даниял пәйғәмбәр ейтқан «Жиркиничлик вәйран қилғучиниң» муқәддәс җайда турғинини көргиниңларда, (китапханлар бу сөзниң мәнасини чүшәнсун) 16Йәһудийә өлкисидики аһалиләр тағларға қачсун. 17Өгүздикиләр өйидики нәрсә-керәклирини алмай қачсун. 18Етизларда ишләватқанларму чапинини еливелиш үчүн өйигә қайтмай қечип кәтсун. 19У күнләрдә қечиши әпсиз болған һамилдар аяллар вә бала емитидиған аниларниң һалиға вай! 20Қечишиңларниң қиш яки дәм елиш күнигә тоғра келип қалмаслиғи үчүн дуа қилиңлар. #24:20 Диний қаидиләр бойичә йәһудийларниң дәм елиш күнидә шәһәр дәрвазиси вә дуканлар тақилидиған болғачқа, йемәклик сетивелиш вә башқа йәрләргә қечиш қолайсиз еди. 21Чүнки у күнләрдики балаю-апәтләр дуния яритилғандин бу ян көрүлүп бақмиған, кәлгүсидиму көрүлмәйду. 22У күнләр азайтилмисиди, һеч ким қутулалматти. Лекин Худаниң Өзи таллиғанлири үчүн, у күнләр азайтилиду.

23Әгәр у чағда бири силәргә: «Қараңлар, Қутқазғучи-Мәсиһ бу йәрдә!» яки «Мәсиһ әйнә у йәрдә!» десә, ишәнмәңлар. 24Чүнки сахта мәсиһләр, сахта пәйғәмбәрләр мәйданға келиду. Әгәр мүмкин болсиди, улар һәтта Худа таллиғанларниму чоң мөҗүзиләр вә карамәтләр билән аздурған болатти. 25Есиңларда болсунки, Мән буларни ейтиш билән силәрни алдин-ала агаһландуруп қойдум.

26Шуниң үчүн бири силәргә: «Қараңлар, Мәсиһ чөл-баяванда!» десә, у йәргә берип жүрмәңлар. «Қараңлар, өйниң ичидә!» десә, ишәнмәңлар. 27Чүнки Инсан Оғлиниң келиши шәриқтин ғәрипкә ялт-юлт қилип чаққан чақмақтәк болиду. 28Қузғунларниң топлиниши җәсәтниң шу йәрдә екәнлигини көрсәткәндәк, бу аламәтләр Мән тилға алған ишларниң йүз беришиниң муқәррәр екәнлигини көрситиду.

Инсан Оғлиниң қайтип келиши

29— У балаю-апәтлик күнләр өтүп кәткән һаман,

«Қуяш қарийип,

Ай йоруқлуқ бәрмәс,

Юлтузлар асмандин төкүлүп,

Асман җисимлири тәвринәр».

30У чағда асманда Инсан Оғлиниң кәлгәнлигиниң аламәтлири көрүниду, йәр йүзидики пүткүл хәлиқләр жиға-зар қилишиду. Улар Инсан Оғлиниң күч-қудрәт вә улуқ шан-шәрәп билән көктики булутлар үстидә келиватқанлиғини көриду. 31У периштәлирини җараңлиқ бир канай садаси билән әвәтип, улар арқилиқ Өзи таллиған кишиләрни асманниң бир четидин йәнә бир четигичә, дунияниң төрт булуңидин жиғип бир йәргә җәм қилиду.

Әнҗир дәриғидин савақ елиш

32— Әнҗир дәриғидин савақ елиңлар. Униң шахлири көкирип йеңи йопурмақ чиқарғанда, язниң келишигә аз қалғанлиғини билисиләр. 33Худди шуниңдәк, Мән бая дегән аламәтләрни көргиниңларда, Худаниң Падишалиғиниң #24:33 Әсли текстта «Униң» дәп елинған болуп, Инсан Оғлини яки Худаниң Падишалиғини (Луқа 21:31) көрситиду. ишик алдида, йәни намайән болуш алдида туруватқанлиғини билиңлар. 34Шуни билип қоюңларки, мана бу аламәтләрниң һәммиси әмәлгә ашурулмай туруп, бу әвлат #24:34 Әгәр тилға елинған аламәт Йерусалимниң вәйран болушиға (24:2) қаритилған болса, ундақта «әвлат» сөзи тәбиийки шу дәвирдә яшап өткән адәмләрни көрситиду. Әгәр Әйса Мәсиһниң дунияға қайтип келишигә (24:30) қаритилған болса, «әвлат» сөзи бәлким пүтүн Йәһудийә хәлқини яки бу айәтләрдә ейтилған вақиәләрниң башлиниш вақтида яшаватқан әвлатни көрситиду. Бу һәргиз һәзрити Әйсада «дунияға дәрһал қайтип келимән» дегән хата чүшәнчиниң барлиғини билдүрмәйду. кишиләр аләмдин өтмәйду. 35Асман-зимин йоқилиду, бирақ Мениң сөзлирим йоқалмай, мәңгү инавәтлик болиду.

Һошияр болуңлар

36— Бу ишларниң йүз беридиған вақит-саатиға кәлсәк, буни Атамдин башқа һеч ким билмәйду. Нә асмандики периштәлири, нә Оғли билмәйду. 37Нуһ пәйғәмбәрниң заманида қандақ болған болса, Инсан Оғли қайтип кәлгәндиму шундақ болиду. 38Нуһ топан келиштин илгири кемигә олтарған күнгичә, шу заманниң кишилири һөзүрлинип йәп-ичип, өйлүк-очақлиқ болуп кәлгән еди. 39Туюқсиз кәлгән топан кемигә чүшмигәнләрниң һәммисини ғәриқ қилғичә, кишиләр бу ишниң өз бешиға келишидин хәвәрсиз болғанға охшаш, Инсан Оғлиниң қайтип келишиму шундақ болиду. 40У күни етизда ишләватқан икки кишидин бири қалдурулуп, йәнә бири асманға елип кетилиду. 41Түгмән теши билән ун тартиватқан икки аялниң бири қалдурулуп, йәнә бири асманға елип кетилиду. 42Шуниң үчүн һошияр болуңлар, чүнки Рәббиңлар қайтип келидиған күнни билмәйсиләр. 43Лекин шуни билиңларки, әгәр өй егиси оғриниң кечиси қачан келидиғанлиғини билсә, қарап туруп, оғриниң өйгә бузуп киришигә һәргиз йол қоймайду, әлвәттә. 44Шуниңға охшаш, силәрму һәр дайим тәйяр туруңлар. Чүнки Инсан Оғли силәр ойлимиған чағда қайтип келиду!

Ишәнчлик вә ишәнчсиз чакарлар

45— Ким ишәнчлик вә зерәк чакар болса, ғоҗайин уни башқа чакарлири үстидин күзитип, ғоҗайинниң озуқ-түлигини уларға вақти-вақтида тәхсим қилип беришкә қойиду. 46Ғоҗайин сәпиридин қайтип келип, чакириниң шунчилик садақәт билән хизмәт қиливатқинини көрсә, бу чакарниң бәхти. 47Билип қоюңларки, ғоҗайин уни пүтүн тәәллуқатини башқурушқа қойиду. 48Лекин әгәр чакар көңлигә яман ғәрәз пүкүп: «Ғоҗайиним кечикип қайтип келидиғу», дәп 49башқа чакарларни бозәк қилса вә достлири билән биллә йәп-ичип мәс болуп жүрсә, 50ғоҗайин күтүлмигән бир күни ойлимиған бир вақитта қайтип келип, 51уни уруп чала өлүк қилип, сахтипәзләр билән охшаш тәғдиргә дучар қилиду. Нәтиҗидә чакар һәсрәттә жиғлап, чишлирини ғучурлитиду.

Currently Selected:

Мәтта баян қилған Хуш Хәвәр 24: HZUTCYR

Highlight

Copy