Psalms 73
73
Book Three (Psalms 73–89)
A psalm of Asaph.
1Truly God is good to Israel,
to those whose hearts are pure.
2But as for me, I almost lost my footing.
My feet were slipping, and I was almost gone.
3For I envied the proud
when I saw them prosper despite their wickedness.
4They seem to live such painless lives;
their bodies are so healthy and strong.
5They don’t have troubles like other people;
they’re not plagued with problems like everyone else.
6They wear pride like a jeweled necklace
and clothe themselves with cruelty.
7These fat cats have everything
their hearts could ever wish for!
8They scoff and speak only evil;
in their pride they seek to crush others.
9They boast against the very heavens,
and their words strut throughout the earth.
10And so the people are dismayed and confused,
drinking in all their words.
11“What does God know?” they ask.
“Does the Most High even know what’s happening?”
12Look at these wicked people—
enjoying a life of ease while their riches multiply.
13Did I keep my heart pure for nothing?
Did I keep myself innocent for no reason?
14I get nothing but trouble all day long;
every morning brings me pain.
15If I had really spoken this way to others,
I would have been a traitor to your people.
16So I tried to understand why the wicked prosper.
But what a difficult task it is!
17Then I went into your sanctuary, O God,
and I finally understood the destiny of the wicked.
18Truly, you put them on a slippery path
and send them sliding over the cliff to destruction.
19In an instant they are destroyed,
completely swept away by terrors.
20When you arise, O Lord,
you will laugh at their silly ideas
as a person laughs at dreams in the morning.
21Then I realized that my heart was bitter,
and I was all torn up inside.
22I was so foolish and ignorant—
I must have seemed like a senseless animal to you.
23Yet I still belong to you;
you hold my right hand.
24You guide me with your counsel,
leading me to a glorious destiny.
25Whom have I in heaven but you?
I desire you more than anything on earth.
26My health may fail, and my spirit may grow weak,
but God remains the strength of my heart;
he is mine forever.
27Those who desert him will perish,
for you destroy those who abandon you.
28But as for me, how good it is to be near God!
I have made the Sovereign Lord my shelter,
and I will tell everyone about the wonderful things you do.
Currently Selected:
Psalms 73: NLT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Holy Bible, New Living Translation copyright 1996, 2004, 2007, 2015 by Tyndale House Foundation.
For more information about the NLT:
สดุดี 73
73
หนังสือเล่มที่สาม
(สดุดี 73-89)
ดูเหมือนคนชั่วได้ดีคนดีได้ชั่ว
บทเพลงสดุดีของอาสาฟ#สดุดี 73 บทเพลงสดุดีของอาสาฟ หรือ “บทเพลงสรรเสริญที่อุทิศแด่อาสาฟ” “อาสาฟ” คือ หนึ่งในหัวหน้านักดนตรีของกษัตริย์ดาวิด และลูกหลานของเขารับใช้ในฐานะนักดนตรีอยู่ในวิหารของพระเจ้าเป็นเวลานานหลายร้อยปี
1แน่นอน พระเจ้าทรงดีต่ออิสราเอล
คือดีต่อคนอิสราเอลเหล่านั้นที่มีจิตใจบริสุทธิ์
2แต่เท้าของข้าพเจ้าเองเกือบลื่นล้ม
ย่างเท้าของข้าพเจ้าเกือบจะลื่นหงายหลังแล้ว
3เพราะข้าพเจ้าเริ่มจะอิจฉาคนที่หยิ่งจองหอง
เมื่อข้าพเจ้าเห็นถึงความร่ำรวยของพวกคนชั่วเหล่านั้น
4พวกเขาไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอะไรเลย
ร่างกายพวกเขาแข็งแรงและพวกเขาอยู่ดีกินดี#73:4 ร่างกาย … อยู่ดีกินดี หรือ อาจแปลได้อีกอย่างหนึ่งว่า “พวกเขาตายอย่างไม่เจ็บปวดและพุงพุ้ย”
5พวกเขาไม่ต้องดิ้นรนต่อสู้เหมือนคนอื่น
และไม่เดือดร้อนเหมือนคนอื่น
6ดังนั้นพวกเขาใส่ความเย่อหยิ่งเหมือนสร้อยคอ
และสวมความทารุณโหดร้ายเหมือนเสื้อผ้า
7พวกเขาอ้วนจนตาถลน
จิตใจเต็มไปด้วยความคิดชั่วร้าย
8พวกเขาเย้ยหยันผู้อื่นและวางแผนการร้ายต่อผู้อื่น
พวกเขาใช้ฐานะทางสังคมที่สูงกว่าวางแผนเอาเปรียบผู้คน
9ปากของพวกเขาพูดราวกับว่าเป็นผู้ครอบครองฟ้าสวรรค์
ลิ้นของพวกเขาพูดยังกับว่าเป็นเจ้าของโลกนี้
10ดังนั้น แม้แต่คนของพระเจ้าก็หันไปหาพวกเขา
และยินดีทำตามที่พวกเขาบอก
11คนหยิ่งจองหองพวกนั้นพูดว่า “พระเจ้าจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเราทำอะไรอยู่
พระเจ้าสูงส่งนั้นจะรู้ได้ยังไงว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่”
12ดูเอาเถอะ คนชั่วก็เป็นอย่างนั้นแหละ
พวกเขาอยู่กันอย่างสบายๆและยังรวยเอารวยเอา
13ดังนั้น ข้าพเจ้าคิดในใจว่า “มันจะมีประโยชน์อะไร ที่ข้าพเจ้าจะต้องรักษาใจให้บริสุทธิ์
และล้างมือของข้าพเจ้าเพื่อแสดงว่าข้าพเจ้าบริสุทธิ์
14ข้าพเจ้าต้องทนทุกข์ตลอดเวลา
และถูกลงโทษทุกๆเช้าอยู่”
15แต่ถ้าข้าพเจ้าตั้งใจที่จะพูดอย่างนั้น
ก็จะเป็นการหักหลังคนของพระองค์
16ข้าพเจ้าพยายามอย่างหนักที่จะเข้าใจถึงสิ่งเหล่านี้
แต่มันยากเกินกว่าที่ข้าพเจ้าจะเข้าใจได้
17จนกระทั่งข้าพเจ้าได้เข้าไปยังวิหารของพระเจ้า
ตอนนั้นแหละข้าพเจ้าถึงได้เข้าใจจุดจบของพวกเขา
18ข้าแต่พระเจ้า แน่นอน พระองค์ได้วางพวกเขาไว้บนทางลื่น
และพระองค์พร้อมที่จะให้พวกเขาตกลงไปสู่ความพินาศ
19แล้วพวกเขาจะถูกทำลายในชั่วพริบตา
พวกเขาจะพบกับจุดจบจากความตายอันน่าสะพรึงกลัว
20พวกเขาจะเป็นเหมือนกับฝันที่พอเราตื่นขึ้นมาก็ลืมหมด
องค์เจ้าชีวิต เมื่อพระองค์ลุกขึ้นมา
พระองค์จะทำให้พวกเขาหายไปเหมือนภาพในฝันนั้น
21เมื่อจิตใจของข้าพเจ้าขมขื่น
และความเจ็บปวดเสียบแทงเข้าในใจ
22ตอนนั้นข้าพเจ้าช่างโง่เขลาเบาปัญญา
และสิ้นคิดเหมือนสัตว์ต่อหน้าพระองค์
23แต่ข้าพเจ้ายังคงอยู่กับพระองค์เสมอ
พระองค์จับมือขวาของข้าพเจ้าไว้
24พระองค์นำทางข้าพเจ้าด้วยคำชี้แนะของพระองค์
และหลังจากนั้นพระองค์จะนำข้าพเจ้าเข้าไปสู่เกียรติยศ#73:24 และหลังจากนั้น … เกียรติยศ หรือ “และหลังจากนั้น พระองค์จะรับข้าพเจ้าเข้าสู่สง่าราศี”
25ในฟ้าสวรรค์ ข้าพเจ้าไม่มีใครเลยนอกจากพระองค์
ในโลกนี้ มีแต่พระองค์เท่านั้นที่ข้าพเจ้าอยากได้
26กายใจของข้าพเจ้าอาจอ่อนแอลง
แต่พระเจ้าคือหินกำบังแห่งจิตใจของข้าพเจ้าและเป็นมรดกของข้าพเจ้าตลอดไป
27แต่คนเหล่านั้นที่อยู่ห่างไกลจากพระองค์จะพบกับความหายนะ
เพราะพระองค์จะทำลายล้างคนเหล่านั้นที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์
28แต่ส่วนข้าพเจ้านั้น มันช่างดีจริงที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับพระองค์
ข้าพเจ้าเอาพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตเป็นที่ลี้ภัย
และข้าพเจ้าจะเล่าถึงทุกสิ่งที่พระองค์ได้ทำ
Bible League International