Popular Bible Verses from 2 Tesalóinigh 2

Share

Ná ligigí do dhuine ar bith dallamullóg arbith a chur oraibh; mar ní thiocfaidh an lá úd, mura dtiocfaidh an t-éirí amach an chéad uair, agus go nochtfar duine úd an aindlí, an mac mallachta

Ach tá sé mar dhualgas orainn altú buíochais a thabhairt i gcónaí do Dhia ar bhur son, a bhráithre a bhfuil grá ag an Tiarna daoibh, as siocair gur thogh Dia ó thús sibh le bheith do bhur slánú, trí naomhú leis an Spiorad agus trí chreideamh san fhírinne.

a bhíos á ardú féin in éadan a bhfuil in ainm a bheith ina Dhia nó ina ábhar adhartha, ar nós go mbíonn sé á shuí féin i dteampall Dé, ag maíomh gurb é féin is Dia ann.

Anois go raibh ár dTiarna Íosa Críost féin agus Dia ár nAthair, a thug grá agus sólás síoraí agus dea-dhóchas dúinn tríd an ngrásta, ag tabhairt misnigh do bhur gcroíthe agus á ndaingniú san uile dhea-obair agus dhea-bhriathar.

Dá bhrí sin cuireami Dia dalladh dian orthu, le creideamh a thabhairt don bhréag

Beidh teacht dhuine an aindlí á ghníomhú ag Sátan le mórchumhacht agus le comharthaí agus le hiontais bhréige, agus le cluain uile na héagóra don dream a bhfuil an léirscrios i ndán dóibh, ó nach nglacfaidís le grá na fírinne a shlánódh iad.

Mar tá rúndiamhair an aindlí ar obair cheana féin; ach go bhfuil cosc leis nár tógadh as go fóill.