Gott nemt de stoakje wajch en siene Macht,
wan dee oppstonen, vetwiewlen see aum Läwen.
Hee jeft de gottloose daut, opp waut see sikj veloten un secha sent,
un hee paust no aules opp waut dee doonen.
Dee sent een kortet stootje huach aunjeseenen,
un dan sent see wajch;
dee vewalkjen un vedrieejen aus irjent eene Plaunt,
un woaren aufjeschnäden aus eene riepe Oa.