daut see wudden nich daut doonen, waut Jeremia säd, daut de HAR von an velangd. Wie wellen wieda de Himmels Kjennijin aunbäden un Drinkjopfa fa ar moaken, säden see, soo aus wie ons väajenomen haben, un soo aus nich bloos wie, oba onse Vodasch, onse Kjennichs un Volkjsleida en de Städa en Juda un oppe Gaussen en Jerusalem deeden. Aus wie daut deeden, haud wie goot to äten, ons jinkj daut scheen, un ons wort nuscht schlajchtet.