1
San Marc 4:39-40
’l Testament Neuv 1835
PMS1835
Ma chiel, essend dësvià, a l ha crià‐ie al vent, e a l ha dit al mar: Tas‐te, sta ferm; e ’l vent a l ha cessà, e tut l’è stait chiet. Peui a l ha di‐ie: Përché eve tanta paura? Coum è‐lou ch ’i eve niente dë fede?
Compare
Explore San Marc 4:39-40
2
San Marc 4:41
E lour a soun senti‐sse una gran tëma, e a së disiou un a l’ autr’: Ma chi è‐lou coust‐ssi, chë fin al vent e ’l mar a i ubbidissou?
Explore San Marc 4:41
3
San Marc 4:38
Ma chiel a l era a la poupa, ch’a durmia s’un cussin; e a l’han dësvià‐lou, e a l han di‐ie: Padroun, a të n’a fa‐lou niente ch’i vadou a peri?
Explore San Marc 4:38
4
San Marc 4:24
A l ha ëncoura di‐ie: Pie varda a lon ch’i senti; dë l’istessa mesura ch’i misurërì, a vë misurëran dëcò; ma a voui aitri ch’i ëntende, a vë sarà giountà.
Explore San Marc 4:24
5
San Marc 4:26-27
A disia dëcò: ’L regno d’Iddiou a l è coume se un om, dop d’ avei campà dë sëmens ënt terra, a durmeissa, e a së lëveissa dë neuit e dë dì. E chë la sëmens a germougleissa e a crësseissa, sensa ch’a sappia ’l coum.
Explore San Marc 4:26-27
6
San Marc 4:23
Së queicadun a l ha d’ourie për senti, ch’a ëntenda.
Explore San Marc 4:23