آواز مه سُون خُدا موره
دَ حالِیکه ما ناله و فریاد مُونُم؛
آواز مه سُون خُدا موره
و اُو آواز مَره گوش مِیگِیره.
دَ روزِ مُشکِلات-و-سختی خُو خُداوند ره طلب مُونُم؛
دَ غَیتِ شاو دِستای مه بَلدِه دُعا دِراز مُوشه و مندَگی نَمِیگِیره
و جان مه آرامِش پَیدا نَمُونه.