Popular Bible Verses from سُخنوَر 7

Share

دَ دِل خُو زُود قار نَشُو، چراکه خَشم-و-قار دَ سِینِه آدمای لَوڈه جای مِیگِیره.

دَ روزای خُوب خوشحال بَشِید و دَ روزای سخت اینی دَ فِکر شُمو بَشه: خُدا ام روزای خُوب ره جور کده و ام روزای سخت ره تا اِنسان فامِیده نَتنه که دَ آینده چی رُخ مِیدیه.

آخِرِ یگ چِیز از شُروعِ شی کده بِهتر اَسته و دِلِ باصَبر از دِلِ مغرُور کده خُوبتَر.

یقِیناً که دَ رُوی زمی اُوطور آدمِ عادِل نِییه که تنها نیکی کنه و از شی هیچ گُناه سر نَزَنه.

چُون حِکمت یگ پناهگاه اَسته، امُو رقم که پَیسه یگ پناهگاه اَسته، مگم فایدِه عِلم دَزی اَسته که حِکمت بَلدِه صاحِب خُو زِندگی مُوبَخشه.

نامِ نیک بِهتر از عَطرِ قِیمَتبای اَسته و روزِ مُردو بِهتر از روزِ تَوَلُد.

بِهتر اَسته که سرزنِشِ آدمای دانا ره بِشنَوی نِسبَت دَزی که دَ بَیت‌خانی آدمای لَوڈه گوش بِدی؛

رفتو دَ خانِه که ماتَم اَسته بِهتر از رفتو دَ خانِه اَسته که عَیش-و-نوشه، چراکه عاقُبَتِ هر اِنسان مَرگ اَسته و اِی ره زِنده ها باید دَ دِل خُو دَشته بَشه.

دِلِ آدمای دانا، اُونا ره سُون ماتَم خانه مُوبره و دِلِ آدمای لَوڈه، اُونا ره سُون خانِه که جشنه.