چُون دَز مه چی غَرَض که دَ بارِه کسای که از جماعتِ ایماندارا بُرو اَسته قضاوَت کنُم؟ آیا شُمو نَباید دَ بارِه کسای که داخِلِ جماعتِ ایماندارا اَسته، قضاوَت کُنِید؟ ولے دَ بارِه کسای که از جماعتِ ایماندارا بُرو اَسته، خُدا قضاوَت مُوکُنه. پس امُو آدمِ شرِیر ره از مینکل خُو بُر کُنِید.