پَس مِن هون فرشته ای سَمت بوردِمِه و وِرِه بُتِمِه گه هون کِچیکِ طومارِ مِنِه هادِه. فِرِشتِه مِنِه بُتِه: «هَینِه بَئیر و بَخار! تی دِلِه رِه تَل کِنِّه، ولی تی دِهِنی دِلِه هِتی عسلی تَرا شیرِن وونِه.» مِن هون کِچیکِ طومارِ فرشته ای دَسی جا بَیتِمِه و بَخاردِمِه. می دِهِنی دِلِه هِتی عسلی تَرا شیرِن وِه، ولی هَمتی گه بَخاردِمِه می اِشکَم تَل بَوِه.