نه اونکِه خودِمان لیاقت داریم که اِدّعا هَکُنیم یِچّی اَمی دَس بَر هَنِه، بلکِه اَمی لیاقت خُدایِ جییه. خدا با که اَمَرِه لیاقت هَدهَ که تازه عهدِ پاکاران هَبیم- عهدی که خُدایِ روحِ سَر پابرجائه، نه اونچی یه سَر که ایتا بَنویشته بیشتر نیِه. چون ’بَنویشتِ‘ کُشِنِه، ولی خُدایِ روح زندگی دَنِه.