«”اِم قامی وَر بش و بِواج،
«اِشتَن گوشینَه دَنَّرَست، اَمّا هَرگز نینَّفَهمست؛
اِشتَن چَمونَّه بَویندیرون، اَمّا هَرگز سَر آنِه گِنَه.»
اِمی خونِه کن اِم قامی دِل، سَخت آبَیه،
شِمَه گوشِن سنگین آبَیه،
و اِشتَن چَمون دَبَستَشونَه،
نِکَرِ اِشتَن چَمونَّه بِوینِن،
و اِشتَن گوشونَّه دَرَسِن،
و اِشتَن دِلیکا بِفَهمِن
وآگَردِن و اَز اَوون شفا بِدَرِم.“