Popular Bible Verses from Na Sailm 139

Share

Níor ceileaḋ ort mo ċnáṁa: nuair a ḃítí do mo ḋéanaṁ os íseal, agus nuair a ḋéantaí mé in íoċtar an talaiṁ.

Féaċ mé, a Ḋia, agus breaṫnaiġ an mianaċ atá i mo ċroí: proṁaiġ mé, agus scrúdaiġ mo smaointe. Aṁarc an ḃfuil aon tsliṫeantaċt ionam: agus bí do mo ṡeolaḋ ar ṡlí na síoraíoċta.

Is leat a ṫaḃarfaiḋ mé buíoċas, mar is uafásaċ, iontaċ mar a rinneaḋ mé: is míorúilteaċ dʼoibreaċa, agus tá a ṡárḟios sin ag mʼanamsa.

A ḃíoḋ á ndéanaṁ ó lá go lá: sular ṫáinig ann dóiḃ.

A Ṫiarna, is tú a ṫoṁais mé agus a ċuir eolas orm: is feasaċ duit mo ṡuí agus mʼéirí; tuigeann tú mo smaointe i ḃfad roiṁ ré.

Má ṫéim suas ċun neiṁe, bíonn tú ansin roṁam: má ṫéim síos go hifreann, bíonn tú roṁam ansin fós.

Bíonn tú i dtimpeall mo ċosáin, agus i dtimpeall mo leapa: agus breaṫnaíonn tú mo ṡlite go huile.

Ḋruid tú a ḃfuil i mo ḋiaiḋ agus roṁam: agus leag tú do láṁ orm.

Óir níl focal dá mbíonn ar mo ṫeanga: naċ feasaċ duit é ar fad, a Ṫiarna.