อัน ต็อห, “อาว เหลณ โอว ดี บอ ยัม ปี ดอน อี แดง กาดาย นี. โคว อึณ ปาย ตี แตห แม มึห โปลม, แตห แม โบง ปี กาอาบ อีมาย โบง. แตห แม โทม โฆรห เฌาพรา อี มูห เฌาพรา ปี กรึบ แม. แตห แม โดบ ปี กาลาง อูน อัน. แตห แม โดบ อากยาม อางยาน บอ ดารา ปี อูน อัน เฌา. อัน เฌา แฮะ ดึอม แดม อูน ลอง อัน ตี แคง บับ ดารา อาโมวแซ ตึอน. เซ แม โบง ปาย ตี แม บอ ฮาว นา เหมา, แม บอ โบง โมยว เหมา, อาว ชึม มาเซ. ปาย ตี เฌาพรา ดี บอ คัม กาดีก ซัดฌา ปี ดึอม ดัว อัน ดี โอว. อัน แฮะ ดึอม ต็อห, ‘เซ ฆอน แม เฆ หลูกหลาน แม บอ โดบ ซีคยา อึณเตณ ปี โลว ว็อะ เฆ, เซ เฆ บอ ดึห โตต แคะ กอย น็อห พึอม เฆ, โดบ เซเซ นา มูห นา หมาน ปี ต็อห โอว ดอน โมยว, เซ เฆ โบง ปาย ตี เฆ ดี บอ ปึอน ดี อึบ มาน มืง ปี อึบ แม เซเซ.’
