شَدْرَكْ دَ مٜىٰشَكْ دَ أَبٜىٰدْنٜىٰغُواْ كُوَ سُكَ أَمْسَ وَسَرْكِے سُكَثٜىٰ «رَنْكَيَدَطٜىٰ، يَا سَرْكِے نٜىٰبُكَدْنٜىٰزَّرْ! بَمُ بُڧَاتَ مُكَارٜىٰ كَنْمُ عَكَنْ وَنَّنْ ذَنْثٜىٰبَ؞ يَا سَرْكِے، عِدَنْ كَجٜىٰڢَرْ دَمُو أَوُتَرْ نَنْ، اللَّهْ نْمُ وَنْدَ مُكٜىٰ بَوْتَاوَ يَنَدَ إِيكُوانْ كُٻُتَرْ دَمُو دَغَ غِدَنْ وُتَا مَيْ ذَاڢِنَّنْ يَكُمَ ثٜىٰثٜىٰمُ دَغَ حَنُّنْكَ؞ يَا سَرْكِے، كُواْ مَا بَيْ كُٻُتَرْ دَمُوبَ، مُنَسُواْ كَسَنِ ڢَا، بَذَامُ بَوْتَاوَ أَلُّواْلِنْكَبَ، كُواْ مُيِ وَغُنْكِنْ ظِينَارِيَرْ نَنْ وَنْدَ كَكَڢَ سُجَّدَ؞»