دَ يَجِ وَنَّنْ سَيْ رُوحٌ اللَّهْ يَيِ إِيكُواْ عَكَنْسَ، سَيْ يَيِ ڢُشِے سُواْسَيْ؞ سَيْ طَالُوتَ يَكَشٜىٰ شَانُنْسَ بِيُ، يَرَرَّبَ نَامَنْسُ ڟُواْكَ ڟُواْكَ، يَبَا یَنْ عَيْكَ سُكَيْسُ كُواْعِنَ عَيَنْكِنْ إِسْرَٰٓءِيلَ؞ يَثٜىٰ دُكْ عِنْدَ سُكَ تَڢِے سُنُونَ نَامَنْ سُثٜىٰ «دُكْ وَنْدَ بَيْ ڢِتَ يَغُواْيِ بَايَنْ طَالُوتَ دَ سَمَٰعِيلَ عَيَاڧِ بَ، حَكَ ذَاعَيِ دَ شَانُنْسَ؞» دَجِنْ وَنَّنْ، ڟُواْرُواْ دَغَ وُرِنْ يَهْوٜىٰهْ يَاكَامَ جَمَعَرْ إِسْرَٰٓءِيلَ سُواْسَيْ؞ سَيْ دُكَنْ مَظَا سُكَ ڢِتُواْ غَبَاطَيَ؞