Popular Bible Verses from اِنجِیل شریف (لُوقا) 15

Share

اے گل سوچی کے اُٹھیا تے اپݨے پِیؤ نے کہرے دَر ٹُری پیا۔ او آلیں دُور ہی سی کہ اُس نے پِیؤ اُس کی تکی کِہندا۔ پِیؤ کی اُس اپر اِتنا تَرَس آیا کہ او دوڑی کے پُترے کول آیا، تے اُس کی گلے نال لائی کے پیار دیݨ لغی گیا۔

اے مہاڑا پُتر تے مُردہ ہوئی گیا سی، پر ہُݨ اے دُوئی واری زِندہ ہوئی گیا اَے! اے گَنوی گیا سی، پر ہُݨ اے لبھی گیا اَے!‘ فِر اُنہاں ساریاں مِلی کے خُوشی مَنائی۔

اِسے طرح نِنانوے پَرہیزگار لوکاں نے مُقابلے وِچ جِنہاں کی توبہ نی لوڑ نی ہوݨی، اِک غُنہگار بندہ جیہڑے ویلے اپݨے غُناہواں تُوں توبہ کرݨا اے، تے آسماناں اپر زیادہ خُوشی منائی جاݨی اَے۔“

اِتھوں جُلاں، تے جائی کے اپݨے اَبّو کی آخاں، ”اَبّو جی، میں تُساں نا وی غُنہگار آں تے اللّٰہ تعالیٰ نا وی غُنہگار آں۔

پُترے آخیا، ’اَبّو، میں تُساں نا تے اللّٰہ نا غُنہگار آں۔ میں اِس قابل ناں رہیا کہ تُساں نا پُتر آخواں۔‘

”فرض کرو تُساں وِچوں کُسے بندے نیاں سو پہیڈاں ہوݨ۔ اُنہاں وِچوں اِک پہیڈ گَنوی جائے، تے او کَے کرسی؟ کَے او نِنانوے پہیڈاں اُتھے ہی چھوڑی کے اپݨی اُس گَمی وی پہیڈے کی لوڑنا نی رہݨا، جدُوں تک کہ اُس کی او لبھی ناں جائے؟