Aku terus diomongi mengkéné: “Aja wedi, Danièl, awit wiwit dina kaping pisan enggonmu nduwèni karep kepéngin olèh kaweruh lan enggonmu ngasorké awakmu ing ngarepé Gusti Allahmu, penjalukmu wis ketampa, nanging enggonku teka iki ya awit sangka penjalukmu kuwi.