भाल़ा! तेभै दैणीं मुंह तिन्नां सोभी लै सज़ा ज़ुंणीं तम्हां लै दुख दैनै।
मुंह बच़ाऊंणै तिंयां ज़ुंण लाट्टै आसा,
मुंह आणनैं तिंयां बापस झाल़ी ज़ुंण दुशमणै दूर आसा निऐं दै।
मुंह करनअ इहअ कि सोभी देशे लोग थारै बारै ज़ाणें
थारी शान-शोभा अर मशूरी पजैल़णीं सारै संसारै।