खारकै मणछ सका थकी, तिन्नों सका शाह फुल्ली अर
तिंयां सका धरनीं बधल़ूई,
पर ज़ुंण बिधाते आसरै रहा, अर ज़ुंण तेऊ का मज़त मांगा,
तिन्नां भेटणअ ताज़अ ज़ोर।
तिन्नां लागणै मुक्षरलै ज़िहै नऊंऐं फैंख,
तिन्नां बाहणीं ठुहर पर तिन्नों शाह निं फुलणअ,
तिंयां निं हांढी-हांढी बी दुबल़ै हणैं।”