हुंह आसा सोभिओ मालक बिधाता, मुंह खोज़णअ तिन्नां का आप्पै। ज़ुंण बी मुंह बोल़णअ, तिंयां गल्ला निभणी तेही ई। तेता हणां लै निं बल़ैग पल़णीं। तिंयां हणीं थारी ज़िऊंदी ज़िता पूरी। द्रोही मणछो, ज़ेही मंऐं चतैनगी दैनी कि मुंह करनअ इहअ, तिंयां गल्ला करनी मुंह तेही ई पूरी।”