ज़ुंणी परमेशरै तम्हैं बणाऐं दै आसा, सह डाहणअ खारकी अमरा आद, तेखअ सका आजू भर्टू करै आफ़ता पल़ी अर तेभै बोल़णअ तम्हां इहअ, “मुंह निस्सअ आपणीं ज़िन्दगी मज़अ ई एछी।” बुढल़दा शुझणैं तम्हां का सुरज़, ज़ोथ अर तारै बी धुंमधुंमै अर सरगै रहणैं घणैं काल़ै बादल़ घोर्हुई!