Mien Sän, wan du miene Räd aunnemst un miene Jebooten bie die bewoascht, soo daut dien Ua opp Weisheit moakje latst, dien Hoat neijst too Vestentnis; jo, wan du däm Vestaunt roopst, diene Stemm erhäfst toom Vestentnis; wan du am sieekjst aus Selwa, un aus no veborjnem Schauz am noforschst: Dan woascht du de Forcht Gottes vestonen un de Erkjantnis Gottes finjen.