Un de Zol de Täjle, dee see bat nu jemoakt ha, sell jie an opplajen; jie sellen nuscht doaraun weinja moaken, dan see sent onwellich; doarom schrieen see un sajen: Wie wellen hangonen, wie wellen onsem Gott opfren! Maun moakt däm Deenst oppe Mana schwanda, daut see doamet too schaufen ha un nich achten opp faulsche Wieed.