Popular Bible Verses from Liera 2

Share

Dan däm Mensch, dee am wooljefaulich es, jeft hee Weisheit un Kjantnis un Freid; oba däm Sinda jeft hee daut Jeschaft, entosaumlen un mieej om daut däm auftojäwen, dee Gott wooljefaulich es. Uk daut es Eitelkjeit un een Utholen no Wint.

Daut jeft nuscht Bätret unja de Menschen, aus daut maun at un drinkjt un siene Seel Goodet seenen lat bie sienem Mieej. Ekj ha jeseenen, daut uk daut von de Haunt Gottes aufhenjt. Dan wäa kaun äten un wäa kaun jeneeten onen am?

Un ekj dreid mie han no aul miene Woakjen, dee miene Henj jemoakt hauden, un no de Mieej, met waut wirkjend ekj mie aufjemieecht haud: Un kjikj, daut aules wia Eitelkjeit un een Utholen no Wint; un daut jeft kjeen Jewenst unja de Sonn.

Un waut emma miene Uagen haben wullen, ekj säd an nuscht auf; ekj säd mienem Hoaten kjeene Freid auf, dan mien Hoat haud Freid von aul miene Mieej, un daut wia mien Deel von aul miene Mieej.

Un ekj sach, daut de Weisheit däm Väadeel haft ver de Noaheit, aus daut Väadeel vom Licht ver de Diestanis

De Weisa haft siene Uagen en sienem Kopp, oba de Noa waundelt enne Diestanis. Un ekj erkjand fuaz, daut dit selje Jeschekj an aulen traft

Dan doa es een Mensch, däm siene Mieej met Weisheit un met Kjantnis un met Ducht es: Un doch mott hee daut eenem Mensch aus Deel aufjäwen, dee sikj nich doarom bemieecht haft. Uk daut es Eitelkjeit un een grootet Onjlekj.