“เฒี้ยว อ่า, เม่ย เซ เยีย เญย ชะ
เหธา เยีย ว้วน เญย ต๋อง.
เยียม หฒุ โค้ว เญย ฮนอย
เป๋น เยีย ด้าว เขา เญย ต๋อง.
หม่าน กั๊วะ เมี่ยน อ๋อย เยียม จ่ม ลู่ง เดี๊ย
ต้าย ล์อ เม่ย ก๊อง,
“เยีย บัว เญย อง-ถาย หฑิบ เญย ป่วน
เซ จ๊า เญย เฒี่ยน,
เซ ไม้ ลั่ม หล่ง,
เถง ไม้ ตุ๊ หาย หญู่ง เญย กะน้าย.