Nag-ingon ang GINOO,
“Dili angay ipasigarbo sa maalam ang iyang kaalam
o ipasigarbo sa kusgan ang iyang kusog
o sa dato ang iyang kadato.
Kon gusto ang tawo magpasigarbo,
ang angay niyang ipasigarbo mao nga siya nakaila kanako
kay ako, ang GINOO, maluluy-on man
ug nagbuhat sa husto ug matarong.
Mao kining mga butanga ang akong kahimut-an.
Ako, ang GINOO, ang nag-ingon niini.”