1
زَبور 5:30
هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا
HPKB
چیا که هِژمی دمانے و مِهر و رهمتی اُمرئے دْراجیا. بیت که سجّهێن شپے په گرێوگ بگوَزیت، بله بامگواها شادهی وتی چهرگا زاهرَ کنت.
Compare
Explore زَبور 30:5
2
زَبور 11:30-12
تئو منی مۆتک ناچ و سُهبتے کرت، سوگی گُد و پۆشاک در کرت و منا گۆن شادمانیا پۆشێنت، تانکه منی اَرواه ترا ستا بدنت و بێتئوار مبیت. او هُداوند، منی هُدا! تان اَبد تئیی شُگرا گران.
Explore زَبور 30:11-12
3
زَبور 2:30
او هُداوند، منی هُدا! تئیی گوَرا په کُمکا پریاتُن کرت و تئو منا چه ناجۆڑیا دْراه کرت،
Explore زَبور 30:2
4
زَبور 4:30
او هُداوندئے دۆستداران! په هُداوندا نازێنک بجنێت، آییئے پاک و پَلگارێن نامئے شُگرا بگرێت.
Explore زَبور 30:4
5
زَبور 1:30
او هُداوند! ترا شان و سئوکتَ دئیان، چیا که تئو منا چه جُهلانکیان چست کرت و نهاِشتِت دژمن منی سرا شادهی بکننت.
Explore زَبور 30:1