1
Забур 30:5
Китоби Муқаддас 1992, 1999
KM92
Маро аз доме ки барои ман пинҳон кардаанд, берун ор, зеро ки Ту истеҳкоми ман ҳастӣ.
Compare
Explore Забур 30:5
2
Забур 30:11-12
Зеро ки ҳаётам аз андӯҳ ва солҳоям аз оҳу фиғон адо шудааст; аз гуноҳи ман қувватам заиф ва устухонҳоям хушк шудааст. Аз дасти ҳамаи хасмҳои худ барои ҳамсояҳоям хеле нангин ва барои ошноҳоям воҳиманок гардидаам: ҳар кӣ маро дар кӯча бинад, аз ман мегурезад.
Explore Забур 30:11-12
3
Забур 30:2
Ба Ту, эй Худованд, паноҳ бурдаам, харгиз хиҷил нахоҳам шуд; аз рӯи адолати Худ маро раҳоӣ деҳ.
Explore Забур 30:2
4
Забур 30:4
Зеро ки сахра ва қалъаи ман Ту ҳастӣ; ва ба хотири исми Худ маро ҳодӣ ва роҳнамо бош.
Explore Забур 30:4
5
Забур 30:1
Барои сардори муғанниён. Таронаи Довуд.
Explore Забур 30:1
