Вақте ки бадкешон ба ман наздик шуданд, то ки гӯшти маро бихӯранд,
адуёнам ва душманонам худашон ноком шуда, афтоданд.
Агар дар муҳосираи душман бимонам,
дилам нахоҳад тарсид;
агар бар зидди ман корзор барпо шавад,
дар он сурат низ таваккал хоҳам кард.
