“Avvah dess is es bund es ich macha zayl mitt em haus funn Israel noch selli dawwa;” sawkt da HAH,
“ich du mei ksetz in si nei,
un shreib's uf iahra hatz;
ich zayl iahra Gott sei, un si zayla mei leit sei.
En mann zayld nimmi sei nochbah adda sei broodah lanna, un sawwa,
‘Lann da HAH kenna,’
fa si zayla mich awl kenna,
fumm glenshta zumm grayshta,”
sawkt da HAH,
“veil ich iahra ungettlichkeit fagebb un nee nimmi an iahra sinda denk.”