Popular Bible Verses from Ошкорсозӣ* 7

Share

Баъди ин чизҳо, нигоҳ карда, мардуми зиёдеро дидам, ки касе онҳоро шумурда наметавонист. Одамон аз ҳар миллату қавм ва халқу забон буданд. Онҳо ҷомаҳои сафед дар бар кардаву ҳамчун рамзи шодӣ навдаҳои ниҳолонро ба даст гирифта, дар пеши тахту Барра истодаанд.

Онҳо бо овози баланд мегӯянд: «Худои мо бар тахташ нишаста, Наҷот аз Ӯсту аз они Барра!»

Зеро Баррае, ки дар миёнаҷойи тахт меистад, онҳоро чӯпонӣ намуда, ба назди чашмаҳои оби ҳаёт мебарад. Худи Худо ҳар оби дидаи онҳоро пок мекунад».

Бино бар ин, онҳо дар пеши тахти Худо истода, шабу рӯз дар маъбади осмон ба Ӯ хизмат мекунанд ва Худо ба онҳо дар манзили Худ ҷой медиҳад. Ин одамон дигар ташнаву гурусна намемонанд ва офтобу гармо онҳоро ҳаргиз намесӯзонад.

«Ба замину баҳру дарахтон зараре нарасонед, то даме ки муҳри Худои моро ба пешонии бандагонаш гузорем». Сипас, шумораи муҳрзадашудагон ба гӯшам расид: Онҳо 144 000 кас аз ҳамаи қабилаҳои халқи Исроил буданд.