Popular Bible Verses from Филиппиён* 2

Share

Ҳаргиз худхоҳонаву ҳавобаландона рафтор накунед, балки хоксорона дигаронро аз худ болотар донед. Бигзор ҳар яке аз шумо на танҳо дар бораи худ, балки дар бораи дигарон низ ғамхорӣ намояд.

Шумо низ бояд он андешаҳое, ки Исои Масеҳ дар бораи Худ дошт, дошта бошед

Масеҳ дар асл Худо буд, лекин фикр накард, ки бо Худо баробар буданро ба даст биёрад. Ба ҷойи ин Ӯ ихтиёрӣ аз ҳама чиз маҳрум шуда, ғулом гардид ва монанди инсонҳо шуд. Вақте ки Ӯ инсон шуд, Худро фурӯтан сохта, ба Худо итоат кард ва ҳатто то дами марг дар салиб итоаткор монд.

Зеро Худо дар дили шумо амал мекунад, то ки ҳам хосту ҳам амалатон писанди Ӯ бошад.

Барои ин Худо Ӯро бар ҳама сарафроз кард ва номашро дар байни ҳама номҳо баланд намуд, то ки баробари шунидани номи Исо ҳар зону, чи дар осмону чи дар замин ва чи дар зери замин хам шавад ва барои бузургии Худо Падар ҳар як кас эълон кунад, ки Исои Масеҳ Худованд аст.

Ҳар корро шикоят накарда, бечуну чаро иҷро кунед, то ки дар байни насли беинсофу вайроншуда шумо поку беайб ва фарзандони бенуқси Худо бошед. Ҳангоме ки каломи ҳаётро маҳкам нигоҳ медоред, ҳамчун ситорагон ба ҷаҳон нур мепошед. Дар ин ҳолат ман дар рӯзи баргаштани Масеҳ ифтихор карда метавонам, ки кору давутозам пучу беҳуда набуд.

Азизонам, вақте ки бо шумо будам, ҳамеша ба ман итоат мекардед, аммо акнун ҳангоми набуданам бештар итоат намуда, наҷоти худро бо тарсу ларз ба ҷо оваред.